Niedobory witamin w organizmie
wynikają między innymi ze sposobu przetwarzania żywności, zwłaszcza w wysokich
temperaturach, co niszczy zawarte w niej witaminy.
Aby zminimalizować te straty,
np. podczas gotowania owoców i warzyw, należy je gotować w możliwie małej
ilości wody, a uzyskane wywary także wykorzystywać.
Potrawy należy przygotowywać w
najniższych możliwych temperaturach, bo im wyższa temperatura, tym straty
witamin większe.
Krojenie owoców i warzyw na
drobne kawałki zwiększa straty witamin; lepiej najpierw gotować,
a potem kroić. Należy unikać dodawania do gotowania sody, która wpływa
na zachowanie koloru owoców i warzyw, ale powoduje duże straty witamin. Nawet
jeżeli dieta dostarcza odpowiedniej ich ilości, to jest wiele substancji i
leków oraz stanów chorobowych, które powodują zaburzenia wchłaniania witamin.
Antybiotyki, poza bakteriami
chorobotwórczymi, niszczą pożyteczne bakterie w przewodzie pokarmowym
człowieka, wskutek czego nie mogą być syntetyzowane w organizmie witaminy K,
Bl, Bl2 i kwas foliowy.
Wiele leków działa drażniąco na
błonę śluzową przewodu pokarmowego i wywołuje takie jej zmiany, które
uniemożliwiają wchłanianie witamin. Także leki zobojętniające kwas solny
długotrwale stosowane, np. w chorobie wrzodowej, upośledzają wchłanianie
witamin.
W przebiegu wielu chorób
zaburzone jest wchłanianie witamin, m.in. w chorobie Crohna, chorobach
pasożytniczych (zwłaszcza lambliozie), w czynnej chorobie wrzodowej żołądka i
dwunastnicy.
