30.01.2026 Dziś imieniny Martyny, Macieja, Teofila

Kategoria: Choroby

Choroby weneryczne

Wybrane z działu:

Artykuł

Chlamydioza

Chlamydioza należy do najczęstszych chorób bakteryjnych przenoszonych drogą kontaktów płciowych. Choroba wywoływana jest przez Chlamydię trachomatis.

Zakażenie występuje głównie w krajach rozwiniętych i regionach wielkomiejskich, dotyczy zwłaszcza ludzi młodych, aktywnych seksualnie. Szacuje się, że aż ok. 20-40 proc. aktywnych seksualnie kobiet zakażonych jest chlamydią.

Wśród czynników ryzyka zakażenia się występują:

  • młody wiek (<25 lat);
  • częsta zmiana partnerów seksualnych;
  • wczesna inicjacja seksualna;
  • stosowanie środków antykoncepcyjnych;
  • ciążą;
  • zabiegi i badania w obrębie narządów płciowych.

Objawy

Choroba rozwija się bardzo długo od 3 do 7 tygodni. Przebieg choroby różni się u kobiet i u mężczyzn. U kobiet choroba przebiega najczęściej pod postacią zapalenia szyjki macicy. Z dróg rodnych wydostaje się śluzowo-ropna wydzielina, może dochodzić do krwawień. U mężczyzn zakażenie przybiera formę zapalenia cewki moczowej. Charakteryzuje się ono występowaniem słabo nasilonych dolegliwości dysurycznych (pieczenie, świąd, ból w cewce moczowej) oraz umiarkowanym, pojawiającym się w godzinach rannych wodnistym, śluzowym wyciekiem z cewki moczowej (tzw. objaw kropli rosy porannej). Niekiedy występują słabo nasilone bóle podbrzusza i jąder. Powikłaniem nieleczonej chlamydiozy może być niepłodność, poronienie, zapalenie spojówek, zapalenie narządów miednicy, ropień wątroby.

Leczenie

W celu rozpoznania chlamydiozy należy wykonać wymaz z cewki moczowej lub pochwy. Leczenie polega na podawaniu antybiotyków. Leczony powinien być także partner, żeby uniknąć powtórnego zakażenia.

Profilaktyka

W celu uniknięcia zakażeniem Chlamydią trachomatis należy unikać przygodnych kontaktów seksualnych lub stosować prezerwatywy.

 

Artykuł

Kiła

Kiła to, podobnie jak rzeżączka, rzęsistkowica, jedna z chorób wenerycznych przenoszonych drogą płciową. Występuje na całym świecie. Kiła jest chorobą zakaźną, w której przebiegu wyróżnia się 3 okresy. Przyczyną choroby jest zarazek o nazwie krętek blady.

Choroba przenoszona jest przez bezpośredni kontakt, najczęściej w trakcie stosunku płciowego. Mężczyźni chorują 2 razy częściej niż kobiety. W przypadku kobiet możliwe jest także zakażenie płodu przebywającego wewnątrz macicy. U narodzonego dziecka, które zostało zakażone w okresie płodowym, występują zmiany w wielu narządach, głównie na skórze i w kościach. Rzadko dochodzi do tzw. triady Hutchinsona, czyli zniekształcenia zębów, głuchoty i zapalenia rogówki (element oka).

Postać choroby nabytej (w czasie stosunku seksualnego) objawia się w pierwszym okresie jako niebolesna ranka (nadżerka, owrzodzenie) umiejscowiona najczęściej na narządach płciowych. Zanika po około 5 tygodniach. Po upływie 2-3 miesięcy rozpoczyna się drugi okres choroby objawiający się wysypką, wypadaniem włosów, powiększenie węzłów chłonnych i niekiedy zapaleniem wątroby. Okres trzeci występuje w około 5 do 50 lat od zakażenia. Cechuje się martwicą zakażonych tkanek (kilaki). U osób z kiłą mózgu występują zaburzenia funkcji psychicznych i intelektualnych, do otępienia włącznie.

Zapobieganie polega na unikaniu przypadkowych stosunków płciowych oraz używaniu prezerwatyw, a także wykonywaniu badań krwi (WR). Zaleca się też wykonywanie tego testu u kobiet ciężarnych.



Realizacja stronki: openBIT