Wścieklizna to choroba wirusowa, przenoszona poprzez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem - ugryzienie lub oślinienie. Aby wirus dostał się poprzez ślinę, musi mieć ona kontakt z miejscem, gdzie jest krew człowieka, np. zadrapanie. Jelenie, lisy, psy, koty, borsuki to najczęstsze nosiciele wirusa.

Wirus atakuje głównie układ nerwowy. Występują dwa typy choroby: gwałtowna i cicha. Po około 2 miesiącach po kontakcie z chorym zwierzęciem u człowieka zaczyna pojawiać się ogólne osłabienie, mrowienie w okolicach ukąszenia. Dolegliwości z każdym dniem się nasilają. Występuje ślinotok, wodowstręt i mimowolne skurcze mięśni. Chory jest znacznie pobudzony. Po około 7 dniach od pojawienia się pierwszych objawów zarażony człowiek umiera.

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby stosuje się szczepionki zwierząt przeciwko wściekliźnie. Niestety nie odkryto jeszcze skutecznego leku na tę chorobę. Najlepiej jest zachowywać ostrożność w stosunku do dzikich zwierząt i tych zachowujących się w sposób nietypowy (np. nie uciekające na widok ludzi dzikie zwierzęta). Zarażone zwierze jest pobudzone bądź otępiałe, nie wykazuje wrażliwości na ból. Sprawia wrażenie duszącego się. Czasami widać tzw. pianę z pyska.

Inną nazwą jest świerzbiączka. Jest ona chorobą skóry, której wystąpienie może być związane z sferą psychiki (wtedy wysypka jest odpowiedzią organizmu na stres). Innym powodem występowania atopowego zapalenia skóry jest reakcja alergiczna (tzw. skaza atopowa) na określoną substancję. Wpływ na wystąpienie choroby mają także czynniki: genetyczne, środowiskowe i odpornościowe. Pod wpływem alergenów dochodzi do reakcji obronej organizmu przed czymś odczytywanym jako obce i niebezpieczne. Stan ten objawia się reakcją zapalną skóry.

Choroba pojawić się może już w pierwszych miesiącach życia. W tym okresie po raz pierwszy ujawnia się, np.wysypką. Atopowe zapalenie skóry ma charakter nawrotowy, co oznacza, że pojawia się i znika na jakiś czas. Wielkość występujących zmian na skórze jest różna. Najczęściej pojawiają się one na twarzy, szyi i w miejscu zgięcia kończyn. Charakterystycznymi objawami atopowego zapalenia skóry są zaczerwienienie, swędzenie i łuszczenie się skóry. Skóra staje się sucha.

Razem z atopowym zapaleniem skóry zwykle występuje astma oskrzelowa, katar sienny i alergiczne zapalenie spojówek. Leczenie polega na podaniu leków przeciwalergicznych i prawidłowym dbaniu o skórę (m.in. jej natłuszczaniu). Niezbędne jest wyeliminowanie czynnika uczulającego.

Pojawić może się zarówno nowotwór złośliwy jak i łagodny. Najbardziej narażone są kobiety po 50 roku życia. Innymi czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia są: otyłość (w tym nieodpowiednia dieta, uboga w warzywa i owoce), kolor skóry (kobiety białe są bardziej narażone niż np. kobiety czarnoskóre) i uwarunkowania genetyczne. Im bliższy jest stopień pokrewieństwa z osobą chorą na raka piersi, tym wyższe jest prawdopodobieństwo wystąpienia tego typu nowotworu u bliskich członków rodziny.

Najczęściej pierwszym dostrzegalnym objawem raka jest pojawienie się niewielkiego guza na piersi. Zaniepokoić kobietę powinny także obrzęknięte piersi, wydzieliny z brodawek lub ich sterczenie. Do konsultacji z lekarzem skłonić powinny ponadto pomarszczona i zaczerwieniona skóra, zmiany w kształcie sutka.

Podstawową metodą leczenia jest usunięcie chirurgiczne guza, zwykle razem z piersią (tzw. mastektomia). Uzupełnieniem zabiegu jest poddanie pacjentce chemio-lub radioterapii. Niezbędnę we wczesnym wykryciu nowotworu są okresowe, regularne badanie piersi oraz węzłów chłonnych pod pachami. Unikanie alkoholu, aktywność fizyczna i dieta bogata w warzywa i owoce zmniejszają ryzyko pojawienia się choroby.