Półpasiec jest ostrą chorobą zakaźną. Wywołuje go ten sam wirus, który jest odpowiedzialny za ospę wietrzną. Większość ludzi nie wie, że po przebyciu ospy wirus pozostaje w utajeniu w ich organizmie i może się uaktywnić nawet po wielu latach w postaci półpaśca. Uaktywnienie wirusa związane jest najczęściej z osłabieniem odporności organizmu, na przykład w związku ze stresem, czy też w połączeniu z chorobą (na przykład grypą, ale też czasem nowotworami). Jak wskazują lekarze, częściej zapadają na półpasiec zapadają osoby dorosłe i w podeszłym wieku. Niestety przebycie choroby nie gwarantuje odporności na ponowne zakażenie, jednak mocno zmniejsza jego prawdopodobieństwo.

Stosunkowo łatwo jest rozpoznać półpasiec, gdyż zmiany występują prawie zawsze tylko po jednej stronie ciała. Pojawią się wówczas, na przykład na połowie twarzy, klatki piersiowej czy plecach, skupiska pęcherzyków i zaczerwienienia. Najczęściej towarzyszy silny ból wzdłuż nerwów, przeczulica skóry, złe samopoczucie, a także gorączka do 38?C. Zmiany skórne oprócz bólu zwykle poprzedza pieczenie i swędzenie. Po kilku dniach pęcherzyki zamieniają się w strupki. Lokalizacja i ilość zmian na skórze może być różna: od pojedycznych wykwitów, przez rozsiane do skupisk. Pomimo ustąpienia zmian na skórze przez długi czas mogą utrzymać się odczucia bólowe. Czasem zmiany ustępują niezauważalnie dla chorego.

Choroba wymaga jednak leczenia. Nie leczone skupiska pęcherzyków spowodować mogą powstanie szpecących blizn. Osoby, które zauważa u siebie powyższe objawy, powinny skontaktować się ze swoim lekarzem pierwszego kontaktu.