Pojawia się odruch badawczy i obserwacyjny. Dziecko zaczyna reagować na powodzenia i niepowodzenia, jest to moment konkretyzacji i pierwotnego podziału na to, co dobre i złe w oczach dziecka.

Istotna jest wciąż rozmowa odbywająca się w języku dziecka, która powinna być coraz częstsza i odbywać się ?twarzą w twarz", by dziecko widziało i obserwowało mimikę opiekuna a także mogło go dotykać.

Równie ważny czynnikiem rozwoju jest koordynacja, dlatego też w tym okresie polecana jest taka oto zabawa:

Należy usiąść z dzieckiem w ramionach w fotelu. Unieść palec w górę i zataczać nim kółka, udając brzęczenie pszczoły. ?Pszczółkę" w pewnym momencie sadza się na policzku dziecka i delikatnie łaskocze. Zabawę powtarza się kilkakrotnie, aby dziecko mogło wodzić oczami za palcem opiekuna.

Dziecko odkrywa w tym wieku swoje ciało, widzianą zabawkę próbuje chwycić tak długo jak zdoła. Wtedy można zaobserwować jak chętnie dziecko bawi się swoim ciałem, leżąc na plecach często wymachuje nóżkami tak jakby jechało na rowerku i rączkami - klaszcząc jeszcze dość niewprawnie. Tu pojawia się zadanie dla opiekuna, który podczas takiego machania nóżkami może zacząć zginać je dziecku na przemian i delikatnie przyciskać do brzuszka. Podczas ruszania rączkami może natomiast klaskać razem z dzieckiem jego rączkami lub dmuchać na dłonie ciepłym i zimnym powietrzem na przemian.

Dotyk jest równie istotny, dlatego należy pozwolić dziecku głaskać policzki, nosy i oczy otaczających go osób. Dziecko w ten sposób poznaje otoczenie i ma okazje poczuć różnorodne wrażenia dotykowe, np. gładki, kobiecy policzek a po nim szorstki lub z zarostem policzek mężczyzny.

Ten okres jest najlepszym momentem do pokazania dziecku specyfiki dźwięku i ruchu przedmiotów. Należy wykazać się dużą cierpliwością, ponieważ może się okazać, że któraś z zabaw tak spodoba się dziecku, że nie będzie chciało kończyć.

            Na tym etapie proponowane są takie zabawy: 

1. Należy przygotować kilka małych, przezroczystych butelek. Do jednej można wsypać kilka ziarenek kawy, do drugiej fasoli, do trzeciej kolorowe koraliki a do kolejnej można wlać trochę zabarwionej wody. Podczas zabawy pokazuje się dziecku jak grzechoczą ziarna, w jakim tempie mogą przesuwać się koraliki i jak przelewa się zabarwiona woda.

TRZEBA PAMIĘTAĆ, ŻE TAKIMI ZABAWKAMI DZIECKO MOŻE BAWIĆ SIĘ TYLKO W OBECNOŚCI OPIEKUNA.

2. Można grać dziecku różne dźwięki na instrumentach lub puszczać spokojną muzykę w rytmie, w którym tańczyć będą przed oczami dziecka kolorowe misie.
3. Kiedy dziecko leży w łóżeczku można powoli zbliżać pluszowego misia, mówiąc ?tajemniczo": Idzie, idzie miś do Marty...i...przyszedł" - w tym momencie pozwala się dziecku na złapanie misia. Istnieje prawdopodobieństwo na to, że tę zabawę trzeba będzie powtórzyć kilka razy, ponieważ tak się ona dziecku spodoba.

Półroczne dziecko potrafi już samo siadać i synchronicznie posługuje się obiema rączkami. Można na tym etapie świetnie wspomagać rozwój koordynacji zabawą tego typu:

Przed leżącym na brzuszku dzieckiem rozkłada się grzechotki i inne łatwe do uchwycenia zabawki, zachęcając dziecko do chwytania. Tak samo można robić rozkładając zabawki na stole i siadając przy nim z dzieckiem na kolanach. Prawdopodobnie dziecko będzie brało zabawki i po kolei zrzucało je na ziemię, co dla niego również będzie zabawą.

Kolejną z propozycji jest zabawa, która pozytywnie wpływa na więź między opiekunem a dzieckiem:

Dziecko sadza się na kolanach i zaczyna poruszać nogami imitując jazdę na koniu, można ruszać obiema nogami w jednym czasie lub też naprzemiennie. Można także wydawać dźwięki naśladujące odgłosy stukania kopyt o różne nawierzchnie, kołysać dzieckiem na boki przy zmianie nawierzchni.

Mówienie do dziecka jest wciąż najważniejszym i dominującym stymulatorem dalszego rozwoju, dlatego tez należy jak najwięcej rozmawiać z dzieckiem, opowiadać mu bajki, deklamować wierszyki i śpiewać piosenki pamiętając przy tym o zmianie intonacji głosu.

Okres, w którym dziecko zazwyczaj zaczyna pełzać, gaworzy i z upodobaniem hałasuje wszystkim, co uda mu się złapać. W tym czasie można pokazywać dziecku, jaki dźwięk wydaje stukanie zabawką o stół czy o podłogę (zabawka powinna być wystarczająco mocna by wytrzymać tę próbę, ponieważ dzieci wbrew pozorom więcej siły niż się nam zdaje).

Można również podawać dziecku zabawki do obu rączek i zachęcać, by postukiwało jedną o drugą i za każdym razem dodawać do tego odgłos typu: ?pac, pac" lub ?stuk, stuk". Oczywiście niezawodną i dającą radość zabawą jest tzw. ?a kuku!", dla urozmaicenia można zasłaniać pieluszką różne przedmioty i pytać ?Gdzie jest miś?". Kolejnym z wariantów jest taka zabawa:

Należy schować w dłoni zabawkę, otworzyć dłoń i pokazać dziecku zabawkę, po czym znów zamknąć dłoń i zapytać, np. ?Gdzie jest myszka?", za chwilę pokazać dłoń i zaprezentować dziecku, że myszka wciąż tam jest mimo, że przez chwilę nie było jej widać. Po jakimś czasie dziecko samo będzie chwytać za dłoń, by sprawdzić czy zabawka jest nadal na dłoni.

Wiek ten to najlepszy moment na rozpoczęcie zabaw z paluszkami typu: ?Idzie rak nieborak", ?Idzie kominiarz po drabinie", ?Sroczka kaszkę warzyła".

Przyjemną jest też następująca zabawa:

Trzeba rozłożyć na podłodze materiały o różnorodnej fakturze, na czworakach spaceruje się po nich z dzieckiem i opisuje dotykając poszczególnych materiałów, jaka jest ich faktura. Przy każdej nowej zabawie należy zmieniać ustawienia materiałów.