Do najważniejszych metali życia zaliczamy: magnez, cynk, miedź, żelazo, selen i mangan.

Od właściwego stężenia tych pierwiastków śladowych oraz ich odpowiednich proporcji w tkankach zależy prawidłowy rozwój i funkcjonowanie organizmu. Dostarczanie ich razem z pożywieniem jest nie mniej ważne niż dostarczanie składników energetycznych czy budulcowych.

Rola biologiczna tych pierwiastków polega na wchodzeniu w skład enzymów, które regulują przemiany białek, węglowodanów i tłuszczów w organizmie. Ich niedobory poza tym, że uniemożliwiają prawidłową pracę organizmu, wiążą się również z rozwojem wielu chorób.

Niedobory tych pierwiastków w organizmach ludzkich są zwykle spowodowane wadliwym odżywianiem lub złą jakością żywności (wynikającą z ubóstwa gleby albo niewłaściwego przemysłowego przetwarzania). Niestety często nasze pokarmy charakteryzują się niską zawartością mikroelementów, zwłaszcza cynku i miedzi. Badania wskazują, że jedzenie spożywane w Polsce pokrywą średnio tylko ok. 60 proc. zapotrzebowania na cynk i 30 proc. na miedź. Może to mieć groźne skutki dla zdrowia. Na przykład niedobory cynku przyczyniają się do opóźnienia wzrostu u dzieci oraz osłabiają układ odpornościowy dzieci i dorosłych. Z kolei niedobory miedzi ograniczają wbudowywanie żelaza do hemoglobiny i prowadzą do anemii.

Magnez wchodzi w skład lub aktywuje działanie ponad 300 enzymów. Jest niezbędny dla magazynowania w komórkach energii w postaci wysokoenergetycznych związków (ATP, GTP), a następnie jest niezbędny dla wykorzystania tych związków.

Magnez ma też wpływ na błony międzykomórkowe i reguluje przepływ przez nie jonów, a zwłaszcza wnikanie potasu do wnętrza komórek oraz bierze udział w przewodzeniu bodźców w układzie nerwowym.

Obniżony poziom magnezu we krwi stwierdza się u 10% chorych przyjmowanych do szpitali. Wynika to z tego, że jego niski poziom stwierdza się w przebiegu wielu chorób, m.in. w cukrzycy, nadczynności tarczycy i niedoczynności przytarczyc oraz w chorobie nadnerczy.

Niedobory magnezu w pożywieniu dzieci (przy jednoczesnym niedostatecznym spożyciu białka) może prowadzić do zahamowania wzrostu

Niedobór magnezu wiąże się zwykle z następującymi objawami:

Głównym źródłem magnezu są: orzechy, zielone części roślin oraz mięso.

Nasz wewnętrzny zegar biologiczny jest regulowany przez szyszynkę, która przetwarza informacje związane z natężeniem oświetlenia i reguluje biologiczne rytmy w naszym organ

Wiele osób decyduje się na przyjmowanie środków nasennych, ponieważ nie może zasnąć wieczorem. Takie osoby często czują, że nie potrafią wyłączyć się ze spraw całego dnia, są pobudzone, rozdrażnione, miewają potrzebę ciągłego poruszania się. Trudno jest im zasnąć, gdyż również w łóżku nie mogą się uspokoić. Kiedy wreszcie udaje im się zasnąć, mają ciężkie, koszmarne sny, a rano budzą się jeszcze bardziej zmęczone niż przed położeniem do łóżka.

Środki uspokajające nie muszą jednak być wcale najlepszym wyjściem. Przyjmowane leki także nie zawsze przynoszą oczekiwaną poprawę. Część osób skarży się, że po tych środkach nie odczuwa uspokojenia, lecz staje się jeszcze bardziej drażliwa.

Wszystkie wymienione dolegliwości to często po prostu objawy niedoboru magnezu w organizmie. I łatwo się ich pozbyć, kiedy naszą dietę wzbogacimy o 200-300 mg magnezu dziennie.

Nie wystarcza jednak jedzenie potraw bogatych w magnez jak kiełki pszenicy, chleb razowy, soja, warzywa strączkowe. W aptekach jest wiele bardzo dobrych preparatów magnezu, które z powodzeniem zastąpią przyjmowanie przed snem leków uspokajających. Dlatego nim sięgnie się po leki nasenne, warto wpierw wypróbować magnez.