Do najważniejszych metali życia zaliczamy: magnez, cynk, miedź, żelazo, selen i mangan.

Od właściwego stężenia tych pierwiastków śladowych oraz ich odpowiednich proporcji w tkankach zależy prawidłowy rozwój i funkcjonowanie organizmu. Dostarczanie ich razem z pożywieniem jest nie mniej ważne niż dostarczanie składników energetycznych czy budulcowych.

Rola biologiczna tych pierwiastków polega na wchodzeniu w skład enzymów, które regulują przemiany białek, węglowodanów i tłuszczów w organizmie. Ich niedobory poza tym, że uniemożliwiają prawidłową pracę organizmu, wiążą się również z rozwojem wielu chorób.

Niedobory tych pierwiastków w organizmach ludzkich są zwykle spowodowane wadliwym odżywianiem lub złą jakością żywności (wynikającą z ubóstwa gleby albo niewłaściwego przemysłowego przetwarzania). Niestety często nasze pokarmy charakteryzują się niską zawartością mikroelementów, zwłaszcza cynku i miedzi. Badania wskazują, że jedzenie spożywane w Polsce pokrywą średnio tylko ok. 60 proc. zapotrzebowania na cynk i 30 proc. na miedź. Może to mieć groźne skutki dla zdrowia. Na przykład niedobory cynku przyczyniają się do opóźnienia wzrostu u dzieci oraz osłabiają układ odpornościowy dzieci i dorosłych. Z kolei niedobory miedzi ograniczają wbudowywanie żelaza do hemoglobiny i prowadzą do anemii.

Żelazo jest pierwiastkiem niezbędnym dla życia ludzi i zwierząt. Wchodzi ono w skład hemoglobiny, której krew zawdzięcza swoją barwę i która przenosi tlen z płuc do wszystkich komórek organizmu. Żelazo jest również składnikiem białka wchodzącego w skład mięśni i nadającego im barwę (tzw. mioglobiny).

Niedostateczna ilość żelaza w organizmie powoduje powstanie anemii, czyli niedokrwistości; krwinki stają się wówczas małe i posiadają małą zawartość barwnika (hemoglobiny).

Niedobór żelaza jest problemem zwłaszcza ludności biednych krajów, gdzie częste jest niedożywienie. W populacji najczęściej niedobory występują u dzieci w wieku przedszkolnym oraz u kobiet - często również w ciąży. U dzieci z niedoborem żelaza stwierdzono opóźnienia wzrostu i rozwoju, trudności w nauce, a także brak odporności na choroby zakaźne. Dorośli skarżą się często na objawy zmęczenia i zmniejszenie zdolności do pracy.

Należy odnotować, że niedobory żelaza w organizmie wynikają nie tylko z jego niedoborów w diecie, ale również mogą być spowodowane niedostatecznym wchłanianiem żelaza w przewodzie pokarmowym.

Silnym stymulatorem wchłaniania żelaza jest witamina C, czyli kwas askorbinowy. Przeciwdziała ona tworzeniu się nierozpuszczalnych i niewchlanialnych związków żelaza.

Warto pamiętać, że picie dużych ilości kawy i herbaty powoduje zmniejszone wchłanianie żelaza z potraw.

Naturalnymi źródłami żelaza są: wątroba wieprzowa, nerki, serce, czerwone mięso, żółtko jaj, ostrygi, orzechy, fasola, melasa, suszone brzoskwinie i płatki owsiane.

Cynk należy do najważniejszych metali śladowych. Jest on aktywatorem około 80 enzymów.

Pod względem zawartości witaminy C truskawki są tuż za czarnymi porzeczkami.

Niektórzy badacze uważają, że suszonym owocom moreli zawdzięczają długowieczność mieszkańcy Kaukazu, Afganistanu i Pakistanu.

Żurawinę od lat wykorzystuje się jako dodatek do potraw mięsnych.