Aspiryna nasila działanie leków przeciwzapalnych, przeciw gorączkowych i przeciwbólowych, ale może zmniejszać działanie niektórych niesterydowych leków przeciwzapalnych i leków powodujących wydalanie kwasu moczowego z organizmu. Jednoczesne stosowanie leków z obu tych grup zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego.

Aspiryna zwiększa działanie leków przeciwkrzepliwych, bo wypiera je z połączeń z białkami i w przypadku konieczności zastosowania aspiryny należy zmniejszyć dawki leków przeciwkrzepliwych. Aspiryna nasila działanie leków przeciwgruźliczych typu PAS.

Aspiryna potęguje działanie sulfonamidów i doustnych leków przeciwcukrzycowych, jak diabetol. Dlatego w przypadku konieczności stosowania obu leków, należy odpowiednio zmniejszać ich dawki. U ludzi z cukrzycą leczonych diabetolem po zażyciu aspiryny może wystąpić groźna dla życia hipoglikemia (niedocukrzenie).

Jednoczesne stosowanie aspiryny i kortykosterydów, jak enkorton, bardzo szybko prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego i owrzodzeń.

Aspiryna u chorych leczonych lekami nasercowymi, jak naparstnica, podnosi ich poziom we krwi i mogą wystąpić objawy ich przedawkowania.

Przyjmowanie leków nasennych z grupy barbituranów i leku przeciw nadciśnieniu tętniczemu, jak propranolol, zwiększa działanie aspiryny. Leki zobojętniające stosowane w chorobie wrzodowej zmniejszają wchłanianie aspiryny.

Jak z tego wynika, przyjmowanie aspiryny nie zawsze jest wskazane i powinno się skonsultować to z lekarzem zapisującym inne leki. Warto jeszcze zwrócić uwagę, że spożywanie alkoholu jednocześnie z aspiryną zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej, co sprzyja wystąpieniu krwawienia z przewodu pokarmowego.

Wiele osób decyduje się na przyjmowanie środków nasennych, ponieważ nie może zasnąć wieczorem. Takie osoby często czują, że nie potrafią wyłączyć się ze spraw całego dnia, są pobudzone, rozdrażnione, miewają potrzebę ciągłego poruszania się. Trudno jest im zasnąć, gdyż również w łóżku nie mogą się uspokoić. Kiedy wreszcie udaje im się zasnąć, mają ciężkie, koszmarne sny, a rano budzą się jeszcze bardziej zmęczone niż przed położeniem do łóżka.

Środki uspokajające nie muszą jednak być wcale najlepszym wyjściem. Przyjmowane leki także nie zawsze przynoszą oczekiwaną poprawę. Część osób skarży się, że po tych środkach nie odczuwa uspokojenia, lecz staje się jeszcze bardziej drażliwa.

Wszystkie wymienione dolegliwości to często po prostu objawy niedoboru magnezu w organizmie. I łatwo się ich pozbyć, kiedy naszą dietę wzbogacimy o 200-300 mg magnezu dziennie.

Nie wystarcza jednak jedzenie potraw bogatych w magnez jak kiełki pszenicy, chleb razowy, soja, warzywa strączkowe. W aptekach jest wiele bardzo dobrych preparatów magnezu, które z powodzeniem zastąpią przyjmowanie przed snem leków uspokajających. Dlatego nim sięgnie się po leki nasenne, warto wpierw wypróbować magnez.