Termin ten oznacza grupę chorób powodujących dolegliwości stawów i mięśni w tym ich sztywność, ograniczenie ruchu czy ból. Innymi objawami są osłabienie, wysoka temperatura, utrata masy ciała. Zdarzają się również nocne poty czy uczucie rozbicia.

Pod nazwą reumatyzm rozumiemy m.in. reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniejące zapalenie stawów kręgosłupa, zespół Reitera (choroba wywołana zakażeniem bakterią Chlamydia trachomatis) czy młodzieńcze zapalenie stawów i kości, itp.

[[OPENX]]

Ryzyko wystąpienia reumatyzmu podwyższone jest po przebyciu chorób wywołanych przez wirusy czy bakterie, np. po anginie. Niewyleczone prawidłowo zapalenie ucha czy gardła może po latach objawić się porannymi dolegliwościami stawów. Na zachorowanie wpływa także czynnik genetyczny. Im więcej osób w rodzinie choruje na którąkolwiek z chorób zaliczanych do reumatycznych, tym większe prawdopodobieństwo, że choroba dotknie i nas. Ważny jest także układ odpornościowy człowieka. Jego komórki mogą zacząć atakować nasz organizm prowadząc do tzw. choroby autoimmunologicznej wpływającej na naszej stawy.

Aby uniknąć schorzeń reumatycznych w podeszłym wieku należy już wcześniej zadbać o swoją dietę, prawidłową masę ciała i odpowiednią aktywność fizyczną (np. poprzez regularne uprawianie sportów nieobciążających stawów np. pływanie). Ważne jest także, aby nie przeciążać kręgosłupa, spać na twardym podłożu i unikać dźwigania ciężkich rzeczy.

Leczenie reumatyzmu powinno składać się na dietę, rehabilitację, psychoterapię i chirurgiczną korekcję zniekształceń.

Anorexia nervosa (inaczej jadłowstręt psychiczny) to choroba, która dotyka coraz więcej nastolatek, młodych kobiet, a ostatnio także kobiet po trzydziestce i starszych oraz mężczyzn. 

[[OPENX]]

Objawy

Osoba chora odchudza się różnymi, groźnymi dla zdrowia metodami takimi jak:

Jej masa ciała jest dużo niższa od zalecanej, a mimo to, na skutek zaburzenia postrzegania własnego ciała, anorektyczka twierdzi, że jest za gruba.  Jej nastrój i samoocena danego dnia zależą od tego, ile waży. Dodatkowo u kobiet często dochodzi do zatrzymania miesiączki (mówimy o tym, gdy nie wystąpią 3 kolejne cykle menstruacyjne). U mężczyzn następuje zaś spadek popędu seksualnego. 

Jadłowstręt psychiczny można podejrzewać u osoby, która:

Poza tym osoba chora odczuwa zimno, na jej twarzy może pojawić się meszek, często ma słabe, wypadające włosy, szarą cerę i łamliwe paznokcie.

Przyczyny

Przyczyny anoreksji nie są dokładnie poznane, ale uważa się, że najbardziej istotny jest tu nie czynnik organiczny, lecz kulturowy (wpływ propagowanego w mediach wzorca sylwetki) Wskazuje się też na znaczenie sytuacji rodzinnej, podkreślając, że nieprawidłowe relacje w tym środowisku mogą przyczyniać się czy też podtrzymywać rozwój anoreksji. Poza tym anorektycy to zwykle osoby bardzo ambitne, inteligentne, perfekcjonistyczne i pragnące mieć poczucie kontroli nad życiem, m.in. nad ilością spożywanego jedzenia.

Zagrożenia

Anoreksja jest chorobą psychiczną, która najczęściej spośród wszystkich innych zaburzeń psychicznych prowadzi do śmierci. Następuje ona w wyniku nadmiernego wygłodzenia organizmu, niedoboru elektrolitów i innych składników odżywczych. Innymi skutkami anoreksji mogą być osteoporoza, bezpłodność, choroby serca, uszkodzenie nerek, zatrzymanie wzrostu (u dziewczynek w okresie dojrzewania) i anemia.

Leczenie

Leczenie anoreksji jest trudne i długotrwałe. Gdy masa ciała osoby chorej spada do niebezpiecznie niskiego poziomu, konieczna jest hospitalizacja. Jednak nie wystarcza samo odżywienie organizmu. Niezbędna jest również pomoc psychiatry lub psychologa. Uważa się, że najlepsze (jak dotąd) wyniki w leczeniu anoreksji daje terapia rodzinna (razem z pacjentką w terapii bierze udział najbliższa rodzina).

Nowotwory wątroby mogą występować w postaci łagodnej lub złośliwej. Postać łagodna nie występuje zbyt często. Nie sprawia dolegliwości, a w zwykłym badaniu ciężko ją wykryć. Większą częstotliwość występowania notuje postać nowotworu złośliwego, czyli w przeciwieństwie do postaci łagodnej, dająca przerzuty. Choroba częściej dotyka mężczyzn niż kobiet.

[[OPENX]]

Pojawienie się nowotworów wątroby może być pierwszym wystąpieniem komórek rakowych w organizmie, bądź może być spowodowane przerzutami powstałymi od innych nowotworów. Niektóre nowotwory wątroby (tzw. torbiele) występują jako następstwo urazu.

Guzy wątroby rozwijają się głównie u osób z marskością wątroby bądź po przebyciu wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C. Czasami przyczyną mogą być wady wrodzone lub nadmierne gromadzenie przez organizm żelaza nazywane monochromatozą. Niektóre z nowotworów są skutkiem przyjmowania przez kobiety środków antykoncepcyjnych.

Początkowo pacjent nie odczuwa żadnych dolegliwości, by w dalszym etapie choroby odczuwać uporczywy ból z prawej strony w okolicach wątroby, a także wyczuwalne pod ręką, nierówne powiększenie się narządu. Charakterystyczna jest utrata wagi, gorączka, postępujące osłabienie, wymioty i obrzęki nóg. W niektórych przypadkach obecna jest także żółtaczka bądź nadciśnienie.

Wczesne wykrycie raka stwarza możliwość całkowitego wyleczenia. Późna diagnoza pogarsza szansę na leczenie.

Powoduje ją niedobór hormonu regulującego zarządzanie węglowodanami w organizmie, czyli insuliny. Insulina jest wytwarzana przez komórki beta w trzustce. Następnie trafia do krwi. Jej niedobór wywołuje cukrzycę - chorobę przemiany materii, przebiegającą przede wszystkim z zaburzeniami przemiany węglowodanów, a następnie tłuszczów i białek.

Niedobór insuliny może być spowodowany zbyt małym wytwarzaniem tego hormonu przez trzustkę, nadmiernym jego zużyciem lub upośledzonym wykorzystaniem przez tkanki. U dzieci i młodych osób cukrzyca ujawnia się z powodu braku produkcji insuliny przez uszkodzone komórki beta. U dorosłych chorobę wywołują przede wszystkim wszelkie nieprawidłowości w wykorzystywaniu tego hormonu przez tkanki. Specyficzną odmianą tej choroby jest cukrzyca ciężarnych, ustępująca po porodzie. Inne rodzaje choroby związane są z przyjmowaniem niektórych leków albo z operacyjnym usunięciem trzustki.

Objawy rozwijają się z powodu zwiększonego stężenia cukru we krwi tzw. hiperglikemii. Chory skarży się na wzmożone pragnienie i zbyt duże wydalanie moczu. Do najczęstszych symptomów należą: senność, ogólne osłabienie, utrata wagi. Mogą wystąpić nudności i zmęczenie, zaburzenia ostrości widzenia oraz częste, nawracające infekcje w okolicach narządów płciowych. W skrajnych przypadkach oznaką choroby może być również zapach acetonu, podobny do zgniłych jabłek, wyczuwalny w wydychanym powietrzu. U dzieci już w początkowym okresie choroby może nagle wystąpić śpiączka.