Anorexia nervosa (inaczej jadłowstręt psychiczny) to choroba, która dotyka coraz więcej nastolatek, młodych kobiet, a ostatnio także kobiet po trzydziestce i starszych oraz mężczyzn. 

[[OPENX]]

Objawy

Osoba chora odchudza się różnymi, groźnymi dla zdrowia metodami takimi jak:

Jej masa ciała jest dużo niższa od zalecanej, a mimo to, na skutek zaburzenia postrzegania własnego ciała, anorektyczka twierdzi, że jest za gruba.  Jej nastrój i samoocena danego dnia zależą od tego, ile waży. Dodatkowo u kobiet często dochodzi do zatrzymania miesiączki (mówimy o tym, gdy nie wystąpią 3 kolejne cykle menstruacyjne). U mężczyzn następuje zaś spadek popędu seksualnego. 

Jadłowstręt psychiczny można podejrzewać u osoby, która:

Poza tym osoba chora odczuwa zimno, na jej twarzy może pojawić się meszek, często ma słabe, wypadające włosy, szarą cerę i łamliwe paznokcie.

Przyczyny

Przyczyny anoreksji nie są dokładnie poznane, ale uważa się, że najbardziej istotny jest tu nie czynnik organiczny, lecz kulturowy (wpływ propagowanego w mediach wzorca sylwetki) Wskazuje się też na znaczenie sytuacji rodzinnej, podkreślając, że nieprawidłowe relacje w tym środowisku mogą przyczyniać się czy też podtrzymywać rozwój anoreksji. Poza tym anorektycy to zwykle osoby bardzo ambitne, inteligentne, perfekcjonistyczne i pragnące mieć poczucie kontroli nad życiem, m.in. nad ilością spożywanego jedzenia.

Zagrożenia

Anoreksja jest chorobą psychiczną, która najczęściej spośród wszystkich innych zaburzeń psychicznych prowadzi do śmierci. Następuje ona w wyniku nadmiernego wygłodzenia organizmu, niedoboru elektrolitów i innych składników odżywczych. Innymi skutkami anoreksji mogą być osteoporoza, bezpłodność, choroby serca, uszkodzenie nerek, zatrzymanie wzrostu (u dziewczynek w okresie dojrzewania) i anemia.

Leczenie

Leczenie anoreksji jest trudne i długotrwałe. Gdy masa ciała osoby chorej spada do niebezpiecznie niskiego poziomu, konieczna jest hospitalizacja. Jednak nie wystarcza samo odżywienie organizmu. Niezbędna jest również pomoc psychiatry lub psychologa. Uważa się, że najlepsze (jak dotąd) wyniki w leczeniu anoreksji daje terapia rodzinna (razem z pacjentką w terapii bierze udział najbliższa rodzina).

Choroba św. Walentego czy epilepsja to inne nazwy padaczki. Jest najczęstszą chorobą układu nerwowego. U większości chorych ujawnia się już przed 20 rokiem życia.

Choroba ma charakter napadowy. Napady padaczki mogą być wywołane przez:

- urazy mózgu

- stany gorączkowe

- światło, np. z gry komputerowej czy podczas naturalnego migotania monitora komputera, a także zbyt szybkie przejście z ciemnego miejsca w dobrze oświetlone słońcem

- przemęczenie organizmu i zbyt mała ilość snu

- dojrzewanie i miesiączka

- zmniejszona zawartość dwutlenku węgla i zbyt małe stężenie cukru we krwi.

Napad padaczkowy jest wynikiem chwilowych zaburzeń czynności mózgu. Chory zwykle traci przytomność i nagle pada na ziemię. Dochodzi do wyprężania kończyn i tułowia, czasami przygryzienia języka, zamknięcia ust tzw. szczękościsku, ślinotoku, zsinienia spowodowanego chwilowym brakiem oddychania. Często chory oddaje bezwiednie mocz lub kał. Napad padaczki trwa od kilkanastu sekund do nawet kilku minut, po czym następują rytmiczne drgawki kończyn i tułowia, utrzymujące się do 5 min. Zdarzają się także napady bez pojawienia się drgawek, z chwilowymi zaburzeniami świadomości chorego, który np. powtarza kilka razy tę samą czynność przed i po napadzie.

Obok nadwzroczności i astygmatyzmu najczęstszą wadą wzroku jest krótkowzroczność. Rozwija się zazwyczaj w okresie dojrzewania płciowego. Przyczynami wady są albo zbyt wydłużony kształt gałki ocznej albo nieprawidłowy kształt soczewki, co powoduje skupianie promieni świetlnych w nieprawidłowym miejscu - przed siatkówką (u zdrowego człowieka promienie skupiają się dokładnie na siatkówce). Krótkowidz nie ma żadnych problemów z widzeniem z bliska i nie potrzebuje do tego szkieł korekcyjnych. Dopiero patrząc w dal, widzi nieostro, w przeciwieństwie do dalekowidza, który ostro widzi tylko przedmioty odległe. Obraz przedmiotów widzianych przez krótkowidza jest większy niż w rzeczywistości.

[[OPENX]]

Aby poprawić ostrość widzenia stosuje się okulary korekcyjne lub soczewki kontaktowe. Są to soczewki rozpraszające, które powodują że promienie światła wpadające do oka będą koncentrować się na siatkówce. Czasami w celu korekcji wady stosuje się zabieg chirurgiczny. Tego typu operacje przeprowadzane są z użyciem lasera, i cechują się stosunkowo dużą skutecznością.

Przy bardzo dużej krótkowzroczności w zaawansowanym okresie choroby mogą wystąpić zmiany budowy i działania innych elementów oka np.: naczyniówki, siatkówki i ciała szklistego. Ważne jest szybkie rozpoznanie wady i korygowanie jej przy użyciu dobranych przez okulistę szkieł korekcyjnych.