Wzrasta liczba osób, które dla poprawy sylwetki ciała chodzą na siłownię. Niektórzy decydują się nawet na przyjmowanie preparatów, które mają przyspieszać rozwój mięśni. Najczęściej są to anaboliki, czyli hormony sterydowe, które - wykryte u sportowców - powodują dyskwalifikację. Zazwyczaj przyjmuje się je w tabletkach, w postaci odżywek, koktajli, a nawet poprzez zastrzyki. Kuracje takie - wbrew pozorom - nie przynoszą trwałej poprawy wyników. Zwykle prowadzą do przypadków trwałego uszkodzenia zdrowia.

Jednym z mało znanych powikłań, wynikających ze stosowania tego typu środków, jest osłabienie lub całkowite pozbawienie płodności oraz zahamowanie popędu płciowego i potencji.

Niekorzystne skutki dla zdrowia wynikające ze stosowania anabolików to: zaburzenia wytwarzania plemników, zmniejszenie się lub zanik jąder, naruszanie gospodarki tłuszczowej, co przyspiesza rozwój miażdżycy, powoduje choroby wątroby (w tym żółtaczkę i guzy). Stosowanie anabolików powoduje też osłabienie nastroju, wzmożenie skłonności do depresji oraz agresji, a także zwiększa podatność na raka prostaty.

Anaboliki szczególnie szkodzą kilkunastoletnim chłopcom: mogą u nich powodować zaburzenia wzrostu i dojrzewania.

Przyjmowanie tych środków uzależnia, a przerwy w ich dawkowaniu dają przykre objawy zespołu odstawienia.

Ze zmniejszeniem nadwagi u nadciśnieniowców wiąże się sprawa aktywności ruchowej. Niezależnie od uzyskanego spadku wagi, samo uprawianie ćwiczeń ruchowych, spacerów połączonych z przyśpieszonymi marszami ma wpływ na obniżenie ciśnienia tętniczego.

Regularnie podejmowane wysiłki fizyczne, powodują obniżenie ciśnienia tętniczego zarówno skurczowego, jak i rozkurczowego ( bez względu na płeć, wiek i masę ciała).

Najwłaściwszym z fizjologicznego punktu widzenia wysiłkiem fizycznym dla chorych na nadciśnienie tętnicze jest 30 - 45 minutowy marsz szybkim krokiem, wykonywany 3 do 5 razy w tygodniu. Stwierdzono, że po każdym takim marszu ciśnienie spada nawet o 10 mm Hg.

Ludzie młodsi mogą uprawiać parę razy w tygodniu przynajmniej półgodzinne marszobiegi.

Aktywność fizyczna przynosi prawie same korzyści: zapewnia dobre samopoczucie, radosne spojrzenie na świat oraz funduje długie i zdrowe życie. W czasie wysiłku fizycznego, zwłaszcza na świeżym powietrzu, wzrasta liczba nowych połączeń nerwowych w mózgu, co ułatwia myślenie. Ma on też właściwości kojące, uspokaja nerwy i pozwala zapomnieć o stresie.

Wiele osób ma jednak problem ze znalezieniem czasu na uprawianie sportu. Jeśli nie mamy czasu na inne ćwiczenia, najprostszym rozwiązaniem może być codzienny szybki i sprężysty marsz. Są go w stanie wykonać wszyscy zdrowi ludzie. Można zaplanować go w drodze do domu lub do pracy. Najważniejsze dla zdrowia jest jednak, żeby aktywność fizyczna stała się nawykiem. Nie potrzeba poświęcać dużej części dnia, lecz wystarczy nawet około 30 minut. Decydująca jest sama regularność ćwiczeń. Dla tych osób, których nie stać na jednorazową stratę dwóch kwadransów, zaleca się dzielenie wysiłku na 10-minutowe porcje i organizowanie go na przykład w czasie przerw w pracy.

W ciągu tygodnia ilość dni, w których wykonujemy ruchowe treningi, nie powinna być mniejsza niż 3: może to być właśnie intensywny marsz (choćby czyniony przy okazji), jazda na rowerze, ćwiczenia fizyczne oraz gimnastyka uprawiana w domu rano lub przed wieczorem, ruchowe zabawy z dziećmi lub gra w piłkę, a nawet ćwiczenia izometryczne. Coraz popularniejszym rozwiązaniem jest zakup roweru treningowego do domu. Jego zaletą jest to, że można go stosować przez cały rok. Rower stacjonarny postawiony w pokoju umożliwia trening na przykład w czasie oglądania telewizji.

Żeby zmusić się do narzucenia sobie takich, nawet niewielkich rygorów, warto spróbować kilku prostych sposobów.

Przede wszystkim należy starać się wyrobić sobie przyzwyczajenie, ustalając zasadę, iż uprawiamy sport zawsze o którejś godzinie lub po zakończeniu jakiegoś zajęcia. W tym celu można na przykład ustawić sobie przypomnienie w telefonie komórkowym.

Zazwyczaj sprawdza się tutaj stara zasada, iż lepiej robić wszystko w towarzystwie. Zachęcajmy więc do takiej zmiany w trybie życia znajomych, domowników, partnerów czy nasze dzieci. Wspólnie jest zawsze łatwiej; poza tym nie bez znaczenia jest tu mechanizm wspólnej motywacji i wzajemnego zachęcania się do wysiłku.

Podobnie jak przy rzucaniu palenia, także tutaj, lepiej zacząć od zaraz, od dziś, niż czekać do ?poniedziałku" czy ?początku miesiąca". Dobrym okresem na rozpoczęcie regularnych treningów jest urlop; w tym przypadku należy jednak uważać, żeby po powrocie do normalnego trybu życia nie wrócić też do dawnych nawyków.

Dla niektórych osób tym, co może zmobilizować do codziennego wysiłku fizycznego, jest zakup czy przygarnięcie psa, nad którym opieka wymaga długich spacerów i zabaw na świeżym powietrzu.

Ważne, żeby nie rezygnować, nawet jeśli przerwiemy na jakiś czas regularne ćwiczenia. Zawsze można do nich wrócić, bo nigdy nie jest na nie zbyt późno.