Wiadomości ogólne

Lipa jest popularnym drzewem w Polsce i całej Europie.

Działanie lecznicze

SUROWCE LECZNICZE: kwiatostan lipy. Uwaga! Zbierać należy jedynie lipę szeroko- i drobnolistną (na zdjęciu lipa drobnolistna). Nie należy zaś zbierać lipy srebrzystej (Tilia argentea), którą można poznać po srebrzystej barwie spodów liści.

WŁAŚCIWOŚCI: napotne, uspokajające, osłaniające (śluzowe), żółciopędne, poprawiające przemianę materii.

Od wieków znane jest napotne działanie lipy. Dlatego wykorzystuje się ją w leczeniu przeziębień, grypy, anginy, a także w zapaleniach płuc i oskrzeli. Ponadto zawarte w kwiatach lipy związki czynne mają działanie moczopędne oraz pobudzają wydzielanie gruczołów trawiennych, zwiększając wydzielanie soku żołądkowego i żółci. Z tego powodu możemy mówić o poprawianiu procesów trawienia i przyswajania pokarmów oraz. Bogata zawartość śluzów działa osłaniająco na śluzówkę żołądka, zapobie­ga samostrawieniu.

Warto wiedzieć, że wywary z lipy mają delikatne działanie uspokajające. Dlatego może być ona z polecana osobom skarżącym się na nerwobóle, przemęczenie i wyczerpanie, na znużenie przy pracujący umysło­wej oraz na słabą koncentrację.

Z kolei wyciągi z lipy stosować możemy do płukania ust i gardła. Używane do płukania włosów wzmacniają je i zapobiegają ich wypadaniu. Dobrym pomysłem w przypadku nerwobóli i bólów kostnych są kąpiele z dodatkiem wyciągu z lipy.

Przepisy stosowania

NAPAR. Przygotowujemy go w następujący sposób: łyżkę suszonych kwiatów umieszczamy w naczyniu i zalewamy szklanką wody. Odstawiamy całość na ok. 15 minut. Po przecedzeniu pijemy w 2-3 porcjach (przy przeziębieniach, anginach, grypie). Napar dodajemy również do kąpieli kosmetycznych i leczni­czych. Warto przy grypie i przeziębieniach łączyć napar z sokiem czy naparem z malin.

ODWAR. Przygotowujemy go w proporcji 4 łyżki surowca na 1 litr wody. Gotujemy całość przez ok. 15 minut. Gdy odwar ostygnie, przecedzamy go. Używamy do płukania gardła, ust, błon śluzowych oraz dodajemy do kąpieli.

MIESZANKI ZIOŁOWE. Lipę można łączyć z ziołami o podobnym działaniu. W mieszan­kach wykrztuśnych z liśćmi podbiału i zielem pierwiosnka. W mieszankach uspokajających możemy mieszać ją z melisą i kozikiem lekarskim.

Zbiór i konserwacja

Kwiatostany zrywamy w okresie kwitnienia, czyli w końcu czerwca i lipcu. Kwiaty zrywamy na początku kwitnienia, wybierając te, które nie są przekwitnięte. Zrywamy kwiatosta­ny składające się z 3-9 kwiatów zrośniętych z podsadką.

Suszenie przeprowadzamy rozkładając kwiaty cienką warstwą na papierze w ciemnym, przewiewnym pomieszczeniu. Suszenie powinno być przeprowadzana w temperaturze do 40°C.

Po wyschnięciu surowiec przechowujemy w zamknię­tych szczelnie pudełkach.

Substancje lecznicze

Kwiat lipy zawiera: olejek eteryczny, związki śluzowe, flawonoidy, fitosterole, trójterpeny oraz kwasy organiczne.

Kamica żółciowa jest to choroba polegająca na obecności tzw. złogów w pęcherzyku żółciowym. Jest on fizjologicznym zbiornikiem żółci niezbędnej w trawieniu tłuszczy. Pojawienie się kamicy jest następstwem zaburzeń w tzw. litogeniczności żółci. Żółć jest roztworem, który składa się z trzech równych składników: kwasów żółciowych, fosfolipidów i cholesterolu. Zaburzenia stężenia przynajmniej jednego ze składników powoduje wytrącanie się kamieni żółciowych.

Najczęściej kamienie żółciowe powstają u:

• ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Dzieje się tak, gdy kurczący się pęcherzyk żółciowy w trakcie spożywania soczystego posiłku zostaje zablokowany przez obecny w nim kamień, powodując niedokrwienie i zapalenie.
• żółtaczki mechanicznej, w wyniku przedostania się złogów do głównych dróg żółciowych blokując odpływ z nich żółci.
• ostrego zapalenia trzustki, kiedy kamienie blokują nie tylko drogi żółciowe, ale również trzustkowe powodując samotrawienie trzustki. Jest to bardzo groźne powikłanie kamicy.
• nowotworu pęcherzyka żółciowego, spowodowanego długotrwałym przebywaniem kamieni w pęcherzyku.

Leczenie

Jedyną skuteczną metodą leczenia kamicy pęcherzyka żółciowego jest cholecystektomia. Stosowane rozpuszczanie złogów za pomocą różnych olei jak również tzw. rozkruszanie kamieni wysoką energią z zewnątrz, skuteczne w kamicy nerkowej, niestety nie mają racji bytu w kamicy żółciowej (ze względu na zaburzoną motorykę pęcherzyka żółciowego).

Cholecystektomia jest to usunięcie pęcherzyka żółciowego, który zawiera tzw. złogi (kamienie). Wykorzystuje się tą metodę w stanach przewlekłego lub ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego spowodowanego powikłaną kamicą żółciową.

Laparoskopia

Aktualnie, gdy to tylko możliwe, operuje się laparoskopowo ostre i przewlekłe zapalenia pęcherzyka żółciowego. Powoli do przeszłości odchodzi dawniej często stosowane operacja na otwartej jamie brzusznej.

W cholecystektomii laparoskopowej wykonuje się trzy, ewentualnie cztery nacięcia w powłokach jamy brzusznej szerokości ok. 1-2 cm. Jedno zasadnicze nacięcie w okolicy pępka służy do wprowadzenia kamery, a w końcowym etapie do usunięcia pęcherzyka.

Kolejne zwykle, mniejsze nacięcia służą do wprowadzenia mikronarzędzi, przy pomocy których wykonuje się zabieg lub osłania się sąsiednie narządy. Jest to proste, ponieważ obraz w jamie brzusznej jest powiększony.

W metodzie laparoskopowej można wykonać cholangiografię śródoperacyjną, czyli wykonać prześwietlenie dróg żółciowych.

Przeciwwskazania do wykonania laparoskopii

Wcześniej, gdy ta metoda operacji była wprowadzana, przeciwwskazań było wiele, ale obecnie nie ma przeciwwskazań.

Wskazania do laparoskopii

Aktualnie starszy wiek czy otyłość jest wskazaniem pierwszoplanowym do usunięcia kamieni żółciowych metodą laparoskopową. Kiedyś były one względnym przeciwwskazaniem. Uważa się, że również pacjent starszy czy otyły ma mniej powikłań po operacji laparoskopowej niż po operacji tradycyjnej. Zdecydowanie rzadziej występują zapalenia płuc, czy tzw. rozejście się rany pooperacyjnej, które wymagają powtórnego szycia i przedłużonego pobytu w szpitalu. Pacjent po operacji laparoskopowej zdecydowanie szybciej wychodzi ze szpitala (np. po 3 dniach) i może powrócić do pracy zawodowej praktycznie już po tygodniu.

W żółtaczce i kamicy tzw. przewodowej przed lub po zabiegu laparoskopowym wykonuje się usunięcie złogów za pomocą specjalnego gastroskopu, również bez konieczności rozległej operacji. Tak więc technika rozwiązuje wiele problemów związanych z obecnością złogów w pęcherzyku i drogach żółciowych

Opracował Andrzej Popow

Specjalista chirurg

Hajnówka, ul.3-go Maja 59

tel.: 604570979

http://www.popow.com.pl/