Kiła to, podobnie jak rzeżączka, rzęsistkowica, jedna z chorób wenerycznych przenoszonych drogą płciową. Występuje na całym świecie. Kiła jest chorobą zakaźną, w której przebiegu wyróżnia się 3 okresy. Przyczyną choroby jest zarazek o nazwie krętek blady.

Choroba przenoszona jest przez bezpośredni kontakt, najczęściej w trakcie stosunku płciowego. Mężczyźni chorują 2 razy częściej niż kobiety. W przypadku kobiet możliwe jest także zakażenie płodu przebywającego wewnątrz macicy. U narodzonego dziecka, które zostało zakażone w okresie płodowym, występują zmiany w wielu narządach, głównie na skórze i w kościach. Rzadko dochodzi do tzw. triady Hutchinsona, czyli zniekształcenia zębów, głuchoty i zapalenia rogówki (element oka).

Postać choroby nabytej (w czasie stosunku seksualnego) objawia się w pierwszym okresie jako niebolesna ranka (nadżerka, owrzodzenie) umiejscowiona najczęściej na narządach płciowych. Zanika po około 5 tygodniach. Po upływie 2-3 miesięcy rozpoczyna się drugi okres choroby objawiający się wysypką, wypadaniem włosów, powiększenie węzłów chłonnych i niekiedy zapaleniem wątroby. Okres trzeci występuje w około 5 do 50 lat od zakażenia. Cechuje się martwicą zakażonych tkanek (kilaki). U osób z kiłą mózgu występują zaburzenia funkcji psychicznych i intelektualnych, do otępienia włącznie.

Zapobieganie polega na unikaniu przypadkowych stosunków płciowych oraz używaniu prezerwatyw, a także wykonywaniu badań krwi (WR). Zaleca się też wykonywanie tego testu u kobiet ciężarnych.

Marskością określamy stan uszkodzenia wątroby przebiegający razem z obumarciem komórek wątrobowych oraz rozrastaniem się tkanek budujących wnętrze organu (czyli m.in. tkanki tłuszczowej) i naczyń krwionośnych (żył i tętnic). Uszkodzenie komórek wątrobowych, czyli tworzących wątrobę, jest niebezpieczne. Umarłe komórki nie przetwarzają składników odżywczych i nie odtruwają ciała z substancji toksycznych. Choroba rozwija się zwykle przez kilka lat. Przyczyną marskości jest działanie różnych czynników:

[[OPENX]]

- zatrucia trwające dłuższy czas np. alkoholizm

- przewlekłe niedobory składników mineralnych, witamin, szczególnie w diecie z małą ilością białka i tłuszczu

- przewlekłe zapalenia wątroby np. po wirusowym zapaleniu wątroby

- długotrwały brak odpływu żółci

Niekiedy marskość może wystąpić bez ustalonej przyczyny (objawiająca się zażółceniem skóry, błon śluzowych, białkówek oczu). Objawy choroby zależą od rodzaju zmian, jakie już zaszły. Chory może zauważyć białe paznokcie, czerwone bardziej niż zwykle dłonie i stopy, zajady w kącikach ust, wygładzony i czerwony język. W dalszym etapie choroby pojawia się żółtaczka (objawiająca się zażółceniem skóry ) i wodobrzusze (na skutek przesączania się płynów do jamy brzusznej). Zatrzymanie w ustroju toksycznych produktów przemiany materii, które są unieszkodliwiane w wątrobie (upośledzenie detoksykacji), staje się przyczyną uszkodzenia mózgu, a nawet śpiączki.

Chorych z marskością wątroby obowiązuje ograniczenie wysiłków fizycznych, odstawienie alkoholu oraz leczenie pod kontrolą lekarza. W bardzo zaawansowanych przypadkach wykonuje się przeszczep wątroby.