Chorobę wywołuje wirus, którym zarazić można się poprzez kontakt z chorą osobą. Przenoszony jest drogą kropelkową czyli podczas kichania czy kaszlu. Odra jest typową zakaźną chorobą wieku dziecięcego. Dotyka głównie dzieci z obniżoną odpornością, niedożywionych, z wadami serca i niemowląt. Chory może zakazić osoby w jego otoczeniu począwszy od wystąpienia u niego pierwszych objawów odry, aż do czwartego dnia po ustąpieniu wysypki.

Przebieg choroby wygląda następująco:

• Choroba rozpoczyna się katarem, bólem gardła, zapaleniem spojówek, gorączką, męczącym i suchym kaszlem.
• Pojawia się światłowstręt, obrzęk twarzy, wysypka na podniebieniu i białe plamki na wewnętrznej stronie policzków.
• Twarz dziecka wygląda jakby płakało przez dłuższy czas.
• Po 4-5 dniach zwykle rozpoczyna się charakterystyczna dla odry wysypka. Szerzy się od miejsca za uszami poprzez czoło, twarz, szyję aż do kończyn. Początkowo grube plamy zlewają się w całość, później powodują łuszczenie się skóry.
• Wraz z pojawieniem się plam następuje wzrost temperatury ciała i powiększenie się węzłów chłonnych. Opadająca temperatura jest sygnałem, że choroba dobiega końca.

Powikłania

Najczęstszymi powikłaniami odry są: zapalenie ucha środkowego, zapalenie płuc, zapalenie mózgu, rzadziej zapalenie krtani i tchawicy. Ich pojawienie się jest sygnalizowane poprzez ponowne podniesienie się temperatury ciała.

Leczenie

Leczenie odry nie wymaga stosowania antybiotyków (ponieważ jest to choroba wirusowa). Chore dzieci należy izolować.

W przypadku wystąpienia u dziecka objawów sugerujących odrę należy się skontaktować z pediatrą albo lekarzem pierwszego kontaktu.

Szczepienia

Szczepienia przeciwko odrze są obowiązkowe. W związku z tym choroba obecnie jest coraz rzadsza.

Nowotwór gardła rozwija się najczęściej u osób starszych, po 60 r.ż. a także u młodych osób między 16 a 30 r.ż. Częściej choroba dotyka mężczyzn. Czynnikiem zwiększającym ryzyko zachorowania jest palenie papierosów i nadużywanie alkoholu. Początkowo nowotwór atakuje gardło, z czasem daje przerzuty do węzłów chłonnych, płuc i innych narządów. Rosnący rak w miejscu pomiędzy nosem a gardłem może dawać objawy uszkodzenia słuchu , mowy, dotyku, węchu i przełykania.

[[OPENX]]

Na początku nowotwór nie daje wyraźnych dolegliwości dla chorego. Do objawów, które wraz z rozwojem choroby wskazywać mogą na nowotwór gardła, zaliczamy: długo utrzymujący się kaszel, chrypka, trudności w przełykaniu, częste bóle uszu, uczucie zatkania nosa, powiększenie węzłów chłonnych w okolicy szyi oraz objawy uszkodzenia słuchu takie jak szumienie w uszach. Zmienia się barwa głosu, z ust wydobywa się przykry zapach. Pojawiają się coraz silniejsze krwawienia z nosa.

Warto zapamiętać, że wystarczy pojawienie się jednego z wymienionych objawów i utrzymywanie się go przez 3 tygodnie, aby zachodziło podejrzenie nowotworu gardła. Wykryty odpowiednio wcześniej i prawidłowo leczony daje bardzo duże szanse przeżycia choroby i powrotu do normalnego funkcjonowania.

Nowotwory tarczycy są najczęstszymi nowotworami układu dokrewnego odpowiadającego za wydzielanie i odpowiednią regulację hormonów w organizmie. Rak ten występuje częściej u kobiet. Czynnikami sprzyjającymi pojawieniu się nowotworu są uwarunkowania genetyczne oraz promieniowanie jonizujące.

[[OPENX]]

Ze wszystkich postaci raka tarczycy wykrytych badaniami tylko 25 proc. wywołuje zauważalne dolegliwości. U chorych stwierdza się powiększenie tarczycy wraz z szybko rosnącymi guzkami tzw. wole guzkowe. Późnymi objawami choroby są: twarde wole o nierównej powierzchni i nie dające się przesunąć względem skóry, powiększenie węzłów chłonnych szyi lub okolicy nad obojczykiem, długo utrzymująca się chrypka, zespół Hornera (opadnięcie powieki, zwężenie źrenicy oka). Osoba z nowotworem tarczyc odczuwa bóle szyi, ucha, tylnej części głowy. Ma także problemy z połykaniem.

Rak tarczycy rozprzestrzenia się między innymi drogą krwi dając przerzuty do płuc i kości. Inna postać nowotworu przemieszcza się w naczyniach chłonnych przenosząc raka do węzłów chłonnych.

Nowotworami, które najczęściej dają przerzuty do tarczycy są rak jajników, piersi, płuc, czerniak złośliwy. Stany przedrakowe to wole guzowate, pojedynczy gruczolak, przebytwa w dzieciństwie radioterapia, uprzednio istniejąca nadczynność tarczycy. Zaniepokoić nas powinny nadczynność bądź niedoczynność gruczołu. Podstawą rozpoznania raka jest zawsze badanie tkanek pobranych z gruczołu.