Mianem witaminy P określa się żółte barwniki, bioflawonoidy cytrusowe, rutynę i hesperydynę. Jej obecność w organizmie pozwala na prawidłowe wchłanianie i przyswajanie witaminy C. Obie witaminy regulują przepuszczalność włośniczek, zapobiegają drobnym wylewom i wybroczynom w skórze, przeciwdziałają krwawieniom z dziąseł, zwiększają odporność na infekcje.

Witamina P i witamina C odpowiadają za stan tkanki łącznej w organizmie. Niedobory witaminy P objawiają się nadmierną kruchością naczyń krwionośnych.

Najwięcej tej witaminy zawierają owoce cytrusowe (cytryny, pomarańcze, grejpfruty), morele, wiśnie, jeżyny i owoce głogu. Ponieważ jest rozpuszczalna w wodzie, nie zagraża nam jej przedawkowanie. Nadmiar jest wydalany wraz z moczem.

Witaminę P poleca się kobietom w okresie przekwitania, cierpiącym na dokuczliwe uderzenia gorąca do głowy. Powinni ją też przyjmować cierpiący na krwawienia z dziąseł oraz ludzie ze skłonnością do łatwego powstawania siniaków nawet po niewielkich urazach.

Witamina B6 bierze udział w wytwarzaniu krwi, metabolizmie układu nerwowego i w przemianach aminokwasów. Inna nazwa tej witaminy brzmi ?pirydoksyna".

Przy jej niedoborach może występować anemia hemolityczna i drgawki, dlatego między innymi podaje się ją jako lek wspomagający w przypadku padaczki.

Warto wiedzieć, że stwierdza się jej obniżony poziom u wielu kobiet zażywających doustne środki antykoncepcyjne.

Głównymi źródłami witaminy B6 są: zboża, rośliny strączkowe, banany i ziemniaki.

Inne jej nazwy to: "niacyna", "kwas nikotynowy", "nikotynamid", ,,witamina PP".

Nosi ona nazwę - tiamina. Nazywana też jest "witaminą nastroju", gdyż korzystnie wpływa na układ nerwowy, mięśniowy, jak również czynności serca.

Niedobory witamin w organizmie wynikają między innymi ze sposobu przetwarzania żywności, zwłaszcza w wysokich temperaturach, co niszczy zawarte w niej witaminy.

Aby zminimalizować te straty, np. podczas gotowania owoców i warzyw, należy je gotować w możliwie małej ilości wody, a uzyskane wywary także wykorzystywać.

Potrawy należy przygotowywać w najniższych możliwych temperaturach, bo im wyższa temperatura, tym straty witamin większe.

Krojenie owoców i warzyw na drobne kawałki zwiększa straty witamin; lepiej najpierw gotować,

a potem kroić. Należy unikać dodawania do gotowania sody, która wpływa na zachowanie koloru owoców i warzyw, ale powoduje duże straty witamin. Nawet jeżeli dieta dostarcza odpowiedniej ich ilości, to jest wiele substancji i leków oraz stanów chorobowych, które powodują zaburzenia wchłaniania witamin.

Antybiotyki, poza bakteriami chorobotwórczymi, niszczą pożyteczne bakterie w przewodzie pokarmowym człowieka, wskutek czego nie mogą być syntetyzowane w organizmie witaminy K, Bl, Bl2 i kwas foliowy.

Wiele leków działa drażniąco na błonę śluzową przewodu pokarmowego i wywołuje takie jej zmiany, które uniemożliwiają wchłanianie witamin. Także leki zobojętniające kwas solny długotrwale stosowane, np. w chorobie wrzodowej, upośledzają wchłanianie witamin.

W przebiegu wielu chorób zaburzone jest wchłanianie witamin, m.in. w chorobie Crohna, chorobach pasożytniczych (zwłaszcza lambliozie), w czynnej chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy.