Kiła to, podobnie jak rzeżączka, rzęsistkowica, jedna z chorób wenerycznych przenoszonych drogą płciową. Występuje na całym świecie. Kiła
jest chorobą zakaźną, w której przebiegu wyróżnia się 3 okresy. Przyczyną choroby
jest zarazek o nazwie krętek blady.
Choroba przenoszona jest przez bezpośredni kontakt,
najczęściej w trakcie stosunku płciowego. Mężczyźni chorują 2 razy częściej niż
kobiety. W przypadku kobiet możliwe jest także zakażenie płodu przebywającego
wewnątrz macicy. U narodzonego dziecka, które zostało zakażone w okresie płodowym, występują zmiany w
wielu narządach, głównie na skórze i w kościach. Rzadko dochodzi do tzw. triady
Hutchinsona, czyli zniekształcenia zębów, głuchoty i zapalenia rogówki (element
oka).
Postać choroby nabytej (w czasie stosunku seksualnego) objawia się w
pierwszym okresie jako niebolesna ranka (nadżerka, owrzodzenie) umiejscowiona
najczęściej na narządach płciowych. Zanika po około 5 tygodniach. Po upływie
2-3 miesięcy rozpoczyna się drugi okres choroby objawiający się wysypką,
wypadaniem włosów, powiększenie węzłów chłonnych i niekiedy zapaleniem wątroby.
Okres trzeci występuje w około 5 do 50 lat od zakażenia. Cechuje się martwicą zakażonych tkanek (kilaki). U osób z kiłą mózgu występują
zaburzenia funkcji psychicznych i intelektualnych, do otępienia włącznie.
Zapobieganie polega na unikaniu przypadkowych stosunków płciowych oraz używaniu prezerwatyw, a także wykonywaniu badań krwi (WR). Zaleca się też wykonywanie tego testu u kobiet ciężarnych.