NA PRZEKÓR BOLĄCYM STAWOM
Uciążliwy ból trwający wiele godzin, trudności z chodzeniem i wykonywaniem najprostszych czynności. Ponadto zaburzenia snu, ogólne pogorszenie nastroju, często depresja - to objawy, które towarzyszą zaawansowanej chorobie stawów.
Choroba zwyrodnieniowa dotyczy w szczególności stawów najbardziej obciążanych codzienną aktywnością, stąd też tak powszechne problemy z zespołami bólowymi kolan, bioder, stawów skokowych czy kręgosłupa i palców rąk. Do najczęstszych przyczyn niszczenia powierzchni tych stawów zalicza się: uwarunkowania genetyczne, wszelkie urazy, wady postawy, zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne oraz co najważniejsze ? notoryczne przeciążanie stawu.
Należy pamiętać, że przeciążanie, to nie tylko obarczanie stawu zbyt dużą masą ciała (nadwaga i otyłość), ale również uprawianie niektórych dziedzin sportowych z niewłaściwym przygotowaniem i techniką. Co ciekawe, zapomina się o tym, że długotrwałe przebywanie w pozycjach statycznych czy tak powszechna w dzisiejszych czasach dominacja siedzącego trybu życia również przyczynia się do przyspieszonego niszczenia chrząstki stawowej niektórych stawów. Interesującym przykładem może być tzw. ?kolano kinomana?, zespół typowy dla osób spędzających dużo czasu w pozycji siedzącej, ze stawem kolanowym zgiętym do kąta 90 stopni lub więcej. Ponadto wzmożone napięcie mięśni okolic karku, tak charakterystyczne dla osób pracujących z komputerem w prostej linii prowadzi do problemów ze stawami kręgosłupa szyjnego i obręczy barkowej ? twierdzi zajmujący się biomechanicznymi zaburzeniami narządu ruchu dr Dawid Bączkowicz, adiunkt Instytutu Fizjoterapii Politechniki Opolskiej.
Przyczyny bólu w stawach
Bezpośrednią przyczyną dolegliwości bólowych w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów nie jest, jak się powszechnie sądzi uszkodzenie chrząstki stawowej lecz jego następstwa. Ból związany jest zwykle ze stanem zapalnym, który głównie obejmuje płyn stawowy i błonę maziową, która będąc wewnętrzną warstwą torebki stawowej jest dobrze unerwiona. W zaawansowanych postaciach choroby, gdy starta i uszkodzona chrząstka odsłania warstwę podchrzęstną kości, ból może pochodzić także z tych struktur.
Profilaktyka i leczenie
Największym problemem w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów jest zbyt późne zgłaszanie się na konsultacje specjalistyczne pacjentów. Często szukają oni pomocy medycznej dopiero w momencie pojawienia się dokuczliwych dolegliwości bólowych, co zwykle oznacza, że choroba jest już dość zaawansowana. Współczesna medycyna proponuje szeroki wachlarz możliwości leczenia zmian zwyrodnieniowych, na który składają się w szczególności: farmakoterapia, fizjoterapia i leczenie operacyjne. Każda z tym metod ma swoje miejsce w leczeniu lecz niestety nie pozbawiona jest również wad.
Farmakoterapia sprowadza się zwykle do przyjmowania przez pacjentów leków zawierających paracetamol lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) w różnej postaci. Do najczęściej stosowanych leków z grupy NLPZ należą: kwas acetylosalicylowy (popularna aspiryna), diklofenak, ibuprofen, naproksen czy ketoprofen. Należy jednak pamiętać, że tego typu leczenie ma jedynie działanie objawowe - zmniejszające stan zapalny i związane z tym dolegliwości bólowe lecz nie usuwa rzeczywistych przyczyn choroby. Ponadto leki z grupy NLPZ mają gamę działań niepożądanych, choć ich natężenie jest różne w zależności od preparatu. Zahamowanie wytwarzania prostaglandyn znosi ich działanie ochronne dla błony śluzowej przewodu pokarmowego, zmniejsza się wytwarzanie śluzu i uwalnianie wodorowęglanów, co ułatwia działanie czynników szkodliwych na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Powoduje to podrażnienia i zwiększa ryzyko powstania wrzodów żołądka.
Jak powiedział dr Dawid Bączkowicz - większe znaczenie dla leczenia przyczynowego może mieć odpowiednio wcześnie podjęta specjalistyczna fizjoterapia. Jej zadaniem jest utrzymanie lub zwiększenie zakresu ruchu w stawie, zapewnienie odpowiedniej elastyczności tkanek okołostawowych i właściwej siły mięśniowej oraz doskonalenie czucia głębokiego (propriocepcji). Taka forma leczenia, wsparta odpowiednio stosowaną farmakoterapią i zabiegami fizykalnymi (np. krioterapia, hydroterapia) jest w stanie istotnie spowolnić postęp choroby lub nawet znacznie poprawić stan funkcjonalny pacjenta. Często jednak w warunkach leczenia refundowanego przez NFZ prowadzona jest tania lecz mało skuteczna i nieefektywna fizjoterapia ukierunkowana na leczenie objawowe.
Leczenie operacyjne stosowane jest jako ostateczność, gdy wyczerpane zostaną możliwości leczenia zachowawczego. Jednak w niektórych przypadkach zastosowane odpowiednio wcześnie, umożliwia powrót do aktywności wielu chorym, skazanym poprzednio jedynie na ból i niemożność samodzielnego poruszania się. Leczenie operacyjne oparte jest głównie na zabiegach osteotomii korekcyjnych, usunięciu osteofitów lub wstawieniu implantu - endoprotezy.
Optymalnym wyborem jest zatem szeroko pojęta profilaktyka, polegająca w szczególności na unikaniu czynników uszkadzających chrząstkę stawową. Chcąc zapewnić jej optymalne funkcjonowanie i ochronę, należy pamiętać, że nie jest ona unerwiona ani ukrwiona, w związku z czym substancje odżywcze pobierane są głównie z płynu stawowego. Dzieje się to podczas naprzemiennej kompresji i odciążenia chrząstki, co ma miejsce podczas codziennej aktywności ruchowej.
O siarczanie glukozaminy
Glukozamina jest podstawowym związkiem w syntezie glukozoaminoglikanów i kwasu hialuronowego, wspólnie tworzących proteoglikany, które obok kolagenu stanowią zręb substancji międzykomórkowej chrząstki. Siarczan glukozaminy dostarczony z zewnątrz jest nie tylko substratem do produkcji proteoglikanów, ale także stymuluje w komórkach chrząstki biosyntezę kwasu hialuronowego i glukozoaminoglikanów.
Siarczan glukozaminy jest związkiem, który nie tylko może zmniejszać objawy, ale również zapobiega zmianom strukturalnym stawu, opóźniając w ten sposób rozwój dolegliwości. Zmniejszenie dolegliwości bólowych jest dowodem na regeneracyjne właściwości preparatów modyfikujących chrząstkę stawową i co ważne, pozwala na redukcję dawki niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Wykazano, że preparaty siarczanu glukozaminy zmniejszają objawy w dysfunkcjach stawów, a ich stosowanie nie wiąże się z działaniami ubocznymi.
Artresan ? sprawdzona formuła
Nad tym jest wpływ glukozaminy na zahamowanie procesu zwyrodnieniowego czy odbudowę zniszczonej chrząstki trwały wieloletnie prace badawczo-rozwojowe. Rezultaty tych badań pozwoliły na opracowanie unikalnych formuł trzech postaci suplementu diety wspomagającego odbudowę tkanki chrzęstno-stawowej ? Artresanu. Preparat ten zawiera w swoim składzie glukozaminę, która korzystnie wpływa na strukturę i funkcjonowanie chrząstki stawowej. Jest produktem polskim i całkowicie naturalnym. Alternatywą dla osób ceniących sobie wygodę jest Artresan 1 a day. Ma on postać tabletki, którą przyjmuje się tylko raz dziennie. Jest to jedyny tego typu preparat na naszym rynku. Aby dbać o stawy kompleksowo stworzono również krem Artresan Active, zawierający w swoim składzie glukozaminę wspartą także siarczanem chondroityny. Krem pomaga złagodzić skutki urazów i kontuzji stawów u osób młodszych, uprawiających sport, ale polecany jest także do masażu stawów u osób odczuwających dyskomfort w ich obrębie.
Nie mamy władzy nad czasem, nie możemy także zmienić biegu życia i uniknąć starości, dlatego warto promować aktywną postawę prozdrowotną i dbać o stawy każdego dnia. Ruch i profilaktyczne przyjmowanie preparatów wzmacniających stawy może nam zapewnić sprawność i dobrą formę na długie lata.
Informacja prasowa nadesłana przez: kostrzewapr.pl