Źródłem zakażenia jest człowiek wydalający z kałem do środowiska jaja glisty ludzkiej. Zapadalność na glistnicę jest większa w strefie klimatu wilgotnego, umiarkowanego lub ciepłego niż w strefie klimatu gorącego czy zimnego.

Zachorowalność na glistnicę występuje najczęściej u dzieci w  wieku przedszkolnym i szkolnym i osób mieszkających na wsi.

Glista ludzka jest dużym robakiem.

Jaja samicy wydalane są z kałem do środowiska zewnętrznego, gdzie dojrzewają do stadium larwy- postaci inwazyjnej.

Po połknięciu przez człowieka z jaja inwazyjnego glisty w jelicie cienkim wykluwa się larwa i czynnie przedostaje się do naczyń chłonnych i krwiobiegu, wędrując do wątroby, serca i drogą małego krążenia do płuc.

Z płuc przez oskrzela i tchawicę larwa dostaje się do jamy ustnej, zostaje połknięta a następnie przez przełyk, żołądek ponownie przechodzi do jelita cienkiego.

Po fazie ostatecznego dojrzewania płciowego, po 2-3 miesiącach od inwazji dojrzałe glisty składają w jelicie jaja, znowu wydalane na zewnątrz środowska.

OBJAWY

 

-    W obrazie klinicznym glistnicy wyróżnia się wędrówki glist, stadium jelitowe i powikłania.

Stadium migracyjne:

- nietypowe zapalenie płuc

- nacieki loofferowskie,

- wzmożona eozynofilia,

- świąd skóry,

- pokrzywka

Stadium jelitowe:

- bóle brzucha

- wzdęcia

- zaparcia

- biegunki

- objawy neurowegetatywne

POWIKŁANIA

-    Perforacja jelit

-    Niedrożności jelitowe

-    Zapalenie otrzewnej

-    Zamiany zapalne w drogach żółciowych

-    Ropnie wątroby

-    Żółtaczka

DIAGNOSTYKA

-    Badanie karpologiczne na obecność w kale jaj glisty ludzkiej

LECZENIE:

-    PIRANTEL

-    MEBENDAZOL

-    LEWAMIZOL

ZAPOBIEGANIE:

-    Ochrona wody przed zanieczyszczeniem fekaliami

-    Zachowywanie podstawowych wymogów higieny osobistej przy przygotowywaniu posiłków i spożywaniu surowych owoców i warzyw