Zwana inaczej depresją nerwicową.

Osoba cierpiąca na dystymię doświadcza długotrwałego (kilka lat) obniżenia nastroju o łagodnym nasileniu. Osoba taka jest stale smutna, przygnębiona, zmęczona. Ma poczucie beznadziejności, trudności w koncentracji, skupieniu się na rozwijaniu własnych zainteresowań, niski poziom energii życiowej.

Choć dystymia ma przebieg łagodniejszy niż depresja, osoba chora także wymaga leczenia farmakologicznego lub za pomocą psychoterapii.

Zaburzenie nastroju. Inaczej choroba afektywna jednobiegunowa.

Cierpiący na depresję ma obniżony nastrój lub nie interesują go codzienne czynności i nie potrafi z nich czerpać przyjemności. Ponadto osoba chora doświadcza zaburzeń snu (bezsenności lub nadmiernej senności), zaburzeń łaknienia (nadmiernego apetytu lub jego braku), poczucia winy, bezwartościowości, beznadziejności. Może też mieć myśli samobójcze, pesymistycznie postrzegać przyszłość, bezustannie czuć się zmęczona.

Jest wiele metod leczenia depresji, między innymi stosowanie leków antydepresyjnych i psychoterapii poznawczo-behawiorlanej.

Czytaj więcej o depresji

Sprawdź, jaki poziom trójglicerydów jest dla Ciebie bezpieczny, a kiedy należy zacząć się martwić.

Poziom trójglicerydów (TG) ma znaczenie dla ryzyka chorób układu krążenia. Co więcej, znaczne przekroczenie normy może doprowadzić do zapalenia trzustki. Dlatego należy regularnie kontrolować , czy poziom TG w naszej krwi jest zgodny z zalecanym.

[[OPENX]]

Poziom ten nie powinien przekraczać 150 mg/dl.

Wynik między 150 a 199 mg/dl umożliwia jeszcze obniżenie za pomocą zmiany stylu życia. Wyższy wynik wymaga już interwencji lekarza. Poziom powyżej 500 mg/dl jest szczególnie groźny i wymaga szybkiej interwencji specjalisty.