Odciski i modzele to nadmierne stwardnienia skóry będące skutkiem działania siły tarcia lub nacisku.

Chlamydiozę wywołuje bakteria o nazwie Chlamydia trachomatis obecna w wydzielinie z cewki moczowej i z szyjki macicy osób zakażonych. Chlamydioza jest najbardziej rozpowszechnioną chorobą przenoszoną drogą płciową. Wywołuje zapalenie cewki moczowej u mężczyzn oraz zapalenie narządów rozrodczych u kobiet.

Większość zakażeń przebiega bez objawów ze względu na długi czas wylęgania się bakterii w organizmie człowieka tj. od 2 do 5 tygodni od zarażenia. Czasami osoby zarażone odczuwają ból w czasie oddawania moczu. U mężczyzn choroba objawić się może poprzez pojawienie się nieprawidłowej wydzieliny z cewki moczowej, najczęściej mało obfitej i śluzowo-ropnej. Kobiety skarżą się na upławy, pieczenie przy oddawaniu moczu, pobolewania w dolnej części brzucha, krwawienia występujące między miesiączkami a także wydłużenie czasu trwania miesiączki.

Zakażenie Chlamydią trachomatis u kobiety ciężarnej może być przyczyną poronienia. Natomiast zakażenie dziecka w czasie porodu prowadzić może do zapalenia płuc lub oczu. W przypadku nie podjęcia leczenia choroby u mężczyzn dojść może do zapalenia najądrza (objawiające się obrzękiem i tkliwością jąder) i dalej do niepłodności. U kobiet prowadzi do zapalenia jajników.

Leczenie najczęściej wymaga długotrwałego leczenia odpowiednio dobranymi antybiotykami. 

Zapalenie płuc to choroba dotykająca tkanki płucnej. Zmiany mogą objąć cały narządu bądź tylko jego część. Przyczyną zapalenia płuc mogą być zakażenia bakteriami, wirusami czy grzybami.

Szczególnym przypadkiem jest zachłystowa postać zapalenia płuc. Powoduje ją przedostanie się płynów, pokarmów, wymiocin lub krwi do oskrzeli, czyli potoczne zakrztuszenie się czymś. Najczęściej zdarza się to u chorych nieprzytomnych, szczególnie z osłabionym odruchem kaszlowym.

[[OPENX]]

Najczęściej chorują dzieci poniżej 5 roku życia i dorośli powyżej 65 roku życia.

Typowymi objawami zapalenia płuc są:

- kaszel

- duszność

- wykrztuszanie plwociny z ropą

- gorączka (zwykle powyżej 38 stopni)

- dreszcze

- bóle w klatce piersiowej nasilające się podczas kaszlu lub wykonywaniu głębszego oddechu

- objawy nietypowe: bóle mięśniowe, suchy kaszel, tzw. ?przedłużająca się grypa"

Choroba w zależności od czynnika wywołującego trwa od kilku do kilkudziesięciu dni (około 3-4 tygodnie).

U chorych leżących zapobieganie zapaleniom płuc polega na oklepywaniu klatki piersowiej oraz na dokładnej dezynfekcji sprzętów w szpitalach.

Powikłaniem zapaleń płuc jest najczęściej zapalenie opłucnej, czyli tkanki otaczającej płuca. W razie wystąpienia objawów dolegliwości sugerujących zapelenie płuc należy zgłosić się do lekarza rodzinnego lub pulmonologa. W stanach nagłych, przy bardzo wysokiej gorączce, należy wezwać pogotowie ratunkowe.

Najczęstszym nowotworem płuc jest rak oskrzela, umiejscowiony w oskrzelach lub oskrzelikach. Pojawia się głównie u mężczyzn między 55 a 65 rokiem życia. Przyczyny powstania nowotworu są nieznane. Wpływ rakotwórczy ma wieloletnie palenie tytoniu zarówno czynne (tzn. jesteśmy palaczami) jak i bierne (tzn. przebywamy w pobliżu osób palących), narażenie na pyły azbestu, uranu, chromu i niklu, a poza tym zmiany zapalne pozostałe po przebytej gruźlicy. Ryzyko zachorowania zwiększają także czynniki dziedziczne.

[[OPENX]]

Do wcześniejszych objawów nowotworu należy męczący, płytki i suchy kaszel, bóle w klatce piersiowej, zadyszka, chrypka, zaburzenia rytmu serca. W późniejszym okresie pojawia się krwioplucie i chudnięcie.

Inną z postaci raka płuc jest przerzut nowotworu z innego narządu, np. nerki czy jelita grubego. Przerzuty są przenoszone drogą krwi lub chłonki. W tym przypadku objawy są skąpe, często są nimi bóle w klatce piersiowej, stany podgorączkowe, rzadziej kaszel lub duszność.

Sam rak płuc daje przerzuty do okolicznych węzłów chłonnych, kości, mózgu, wątroby, nadnerczy, nerek i tarczycy. Dlatego najważniejsze jest szybkie wykrycie raka i rozpoczęcie leczenia. Profilaktyka polega na okresowym wykonywaniu zdjęć rentgenowskich klatki piersiowej, zaprzestaniu palenia tytoniu, W przypadku narażenia na pyły azbestu, uranu, chromu i niklu, polega na unikaniu kontaktu z pytałmi oraz stosowaniu ochron osobistych (masek przeciwpyłowych z odpowiednio dobranymi filtrami).

Kiła to, podobnie jak rzeżączka, rzęsistkowica, jedna z chorób wenerycznych przenoszonych drogą płciową. Występuje na całym świecie. Kiła jest chorobą zakaźną, w której przebiegu wyróżnia się 3 okresy. Przyczyną choroby jest zarazek o nazwie krętek blady.

Choroba przenoszona jest przez bezpośredni kontakt, najczęściej w trakcie stosunku płciowego. Mężczyźni chorują 2 razy częściej niż kobiety. W przypadku kobiet możliwe jest także zakażenie płodu przebywającego wewnątrz macicy. U narodzonego dziecka, które zostało zakażone w okresie płodowym, występują zmiany w wielu narządach, głównie na skórze i w kościach. Rzadko dochodzi do tzw. triady Hutchinsona, czyli zniekształcenia zębów, głuchoty i zapalenia rogówki (element oka).

Postać choroby nabytej (w czasie stosunku seksualnego) objawia się w pierwszym okresie jako niebolesna ranka (nadżerka, owrzodzenie) umiejscowiona najczęściej na narządach płciowych. Zanika po około 5 tygodniach. Po upływie 2-3 miesięcy rozpoczyna się drugi okres choroby objawiający się wysypką, wypadaniem włosów, powiększenie węzłów chłonnych i niekiedy zapaleniem wątroby. Okres trzeci występuje w około 5 do 50 lat od zakażenia. Cechuje się martwicą zakażonych tkanek (kilaki). U osób z kiłą mózgu występują zaburzenia funkcji psychicznych i intelektualnych, do otępienia włącznie.

Zapobieganie polega na unikaniu przypadkowych stosunków płciowych oraz używaniu prezerwatyw, a także wykonywaniu badań krwi (WR). Zaleca się też wykonywanie tego testu u kobiet ciężarnych.