Ucho środkowe to mała przestrzeń znajdująca się za błoną bębenkową. W skład ucha środkowego wchodzą: jama bębenkowa, kosteczki słuchowe, trąbka słuchowa i jamy oboczne. Zadaniem ucha środkowego jest przewodzenie i wzmocnienie fal dźwiękowcych wędrujących do ucha wewnętrznego. Ucho środkowe może ulec zakażeniu przez bakterie chorobotwórcze, takie jak gronkowce czy paciorkowce, które wywołują zapalenie ucha środkowego. Jest to najczęstsza choroba tego narządu.

Zapalenie ucha środkowego zdarza się zarówno u dzieci jak i u osób dorosłych. Choroba ta może być następstwem:

• nurkowania,
• urazu błony bębenkowej,
• zapalenia migdałków (angina),
• zapalenia zatok obocznych nosa,
• uporyczywego kataru.

W przypadku zapalenia ucha środkowego wypływa z niego płyn zawierający ropę lub ropę wraz ze śluzem. Choroba rozpoczyna się bólem ucha, uczuciem pełności i szumem w uchu. Jednocześnie następuje pogorszenie słuchu. Ból na początku choroby pojawia się co jakiś czas i jest rwący. Wraz z rozwojem choroby ból staje się ciągły i bardzo dokuczliwy. Jednocześnie temperatura ciała ulega podwyższeniu, u dzieci osiągając nawet 40°C.

Zapalenie ucha środkowego wymaga intensywnego leczenia i konsultacji u laryngologa.

Nie leczene zapalenie ucha środkowego może przejść w stan przewlekły, który co jakiś czas może ulegać zaostrzeniu. 

Jeśli pojawiają się niepokojące objawy należy jak najszybciej udać się do laryngologa. Powikłaniami choroby mogą być: zapalenie opon mózgowych, zapalenie zatok, a nawet utrata słuchu w chorym uchu.

Choroba św. Walentego czy epilepsja to inne nazwy padaczki. Jest najczęstszą chorobą układu nerwowego. U większości chorych ujawnia się już przed 20 rokiem życia.

Choroba ma charakter napadowy. Napady padaczki mogą być wywołane przez:

- urazy mózgu

- stany gorączkowe

- światło, np. z gry komputerowej czy podczas naturalnego migotania monitora komputera, a także zbyt szybkie przejście z ciemnego miejsca w dobrze oświetlone słońcem

- przemęczenie organizmu i zbyt mała ilość snu

- dojrzewanie i miesiączka

- zmniejszona zawartość dwutlenku węgla i zbyt małe stężenie cukru we krwi.

Napad padaczkowy jest wynikiem chwilowych zaburzeń czynności mózgu. Chory zwykle traci przytomność i nagle pada na ziemię. Dochodzi do wyprężania kończyn i tułowia, czasami przygryzienia języka, zamknięcia ust tzw. szczękościsku, ślinotoku, zsinienia spowodowanego chwilowym brakiem oddychania. Często chory oddaje bezwiednie mocz lub kał. Napad padaczki trwa od kilkanastu sekund do nawet kilku minut, po czym następują rytmiczne drgawki kończyn i tułowia, utrzymujące się do 5 min. Zdarzają się także napady bez pojawienia się drgawek, z chwilowymi zaburzeniami świadomości chorego, który np. powtarza kilka razy tę samą czynność przed i po napadzie.

Drożdżyca jest chorobą wywołaną przez zakażenia drożdżakami. Może dotyczyć skóry, błon śluzowych i paznokci.

[[OPENX]]

Czynniki mające wpływ na pojawienie się choroby:

• niedobory witamin (głównie tych z grupy B),
• nadmierne pocenie,
• urazy skóry,
• zaburzenia w regulacji hormonów,
• otyłość,
• cukrzyca,
• ciąża,
• osłabiona odporność (np. AIDS),
• długotrwałe stosowanie antybiotyków,
• alkoholizm.

Drożdżyca najczęściej występuje u noworodków i osób starszych.

Drożdżyca w okolicy paznokci objawia się obrzękiem, silnym zaczerwienieniem i bolesnym zgrubieniem wału paznokciowego, czyli tej okolicy, z której paznokiec wyrasta. Przy ucisku w miejscu zmiany może wydobywać się ropa. Skóra w tej okolicy staje się cienka, napięta. Jeśli zakażenie trwa długo płytka paznokcia staje się żółta, traci połysk, rozwarstwia się. Chorobie sprzyja nadmierne moczenie rąk. Dlatego może być chorobą zawodową np. u cukierników.

Drożdżyca błon śluzowych może dotyczyć pochwy, sromu, jamy ustnej (np. jako zajady). U kobiet objawia się to upławami, gęstą białą wydzielinę z pochwy, dyskomfortem w czasie oddawania moczu, bólem w czasie stosunku płciowego, a także obrzękiem i zaczerwieniem narządów płciowych. U mężczyzn objawy występują pod napletkiem w postaci swędzenia, pieczenia, zmian grudkowych i białej, serowatej wydzieliny.

Choroba jest zakaźna dla partnerów seksualnych.

Drożdżyca w jamie ustnej może dawać stany zapalne na języku i w śluzówce oraz pękanie i stan zapalny kącików warg.

U niemowląt na drożdżycę wskazują białe plamy na wewnętrznej stronie policzków lub języku.

Łupież pstry - jest to też rodzaj zakażenia drożdżakowego dotyczący powierzchownych warstw naskórka. Choroba ta jest bardzo popularna, ale niegroźna. Objawia się żółto-brunatnymi plamami ze złuszczaniem naskórka, umiejscowionymi głównie na klatce piersiowej. Nie wyleczone zmiany pod wpływem opalania dają w tych miejscach białawe odbarwienia, przypominające bielactwo. Niektórzy ludzie mają nawroty tej choroby wynikające z nadmiernego pocenia.