Jest to częsty problem u osób hospitalizowanych. Są to rany powstałe w miejscach ucisku, np. w okolicy krzyżowej, nadgarstki, łokcie u pacjentów leżących. Są najczęściej zakażone bakteriami kałowymi. Łatwiej im zapobiegać, aniżeli je leczyć. Czynniki ryzyka to: niewłaściwe rozłożenie ciężaru ciała chorego leżącego (ucisk skóry nad strukturami kostnymi), brak możliwości ruchu na skutek choroby obłożnej, niedożywienie lub inne przyczyny wycieńczenia, niedokrwistość, skrajna otyłość lub wychudzenie. Zapobieganie to rozpoznanie czynników ryzyka i właściwa pielęgnacja (w tym częsta zmiana ułożenia).

Sterylizacja, inaczej wyjaławianie, oznacza zniszczenie wszystkich form drobnoustrojów w określonym środowisku, materiałach, na sprzętach lub przedmiotach, w lekach itp.

Jest to zapobieganie zakażeniom nabywanym od innych chorych, personelu szpitalnego, sprzętu medycznego lub pochodzącym ze środowiska.

Jest to niszczenie drobnoustrojów na skórze, błonach śluzowych, w zakażonych ranach przy użyciu środków chemicznych.

Jest to postępowanie niedopuszczające do zanieczyszczenia lub zakażenia drobnoustrojami chorego, zanieczyszczenia określonego środowiska, miejsca, materiału, sprzętu czy przedmiotu.

Wstrząs septyczny, inaczej SEPSA, to zespół groźnych dla życia objawów przez obecność we krwi bakterii lub ich toksyn. W przebiegu wstrząsu dochodzi do zaburzeń krążenia krwi, co w przypadku braku natychmiastowego leczenia może doprowadzić do śmierci. Do objawów wstrząsu septycznego należą: gorączka, niepokój, przyśpieszenie oddechu, przyśpieszenie akcji serca, może wystąpić również wysypka.