Jest to częsty problem u osób hospitalizowanych. Są to rany powstałe w miejscach ucisku, np. w okolicy krzyżowej, nadgarstki, łokcie u pacjentów leżących. Są najczęściej zakażone bakteriami kałowymi. Łatwiej im zapobiegać, aniżeli je leczyć. Czynniki ryzyka to: niewłaściwe rozłożenie ciężaru ciała chorego leżącego (ucisk skóry nad strukturami kostnymi), brak możliwości ruchu na skutek choroby obłożnej, niedożywienie lub inne przyczyny wycieńczenia, niedokrwistość, skrajna otyłość lub wychudzenie. Zapobieganie to rozpoznanie czynników ryzyka i właściwa pielęgnacja (w tym częsta zmiana ułożenia).