Uncategorized | Ochoroba.pl
20.02.2026 Dziś imieniny Anety, Lehca, Leona


Uncategorized

Wybrane z działu:

Artykuł

Terapia NLP

samotność jezioro jesień mężczyzna

Metoda ta chce dziś pełnić funkcję, którą dawniej miał spełniać przyjaciel czy rodzina. Chce pomóc zmieniać nasze życie, a zwłaszcza radzić sobie z tym, co jest dla nas przeszkodą. Potrafi dużo łatwiej wskazać elementy, których zmiana przyniesie najlepsze efekty.

Z NLP korzystają ostatnimi czasy wszyscy. Nie tylko osoby zmagające się z problemami natury psychologicznej, także każdy, kto myśli o samorozwoju. Tak więc nie powinno nas dziwić, że ludzie sukcesu, menadżerowie, kierownicy, pracownicy wielkich korporacji czy urzędów przeżywający okres wypalenia, chcący zmienić coś w swoim życiu lub nauczyć się czegoś nowego, (na przykład przemawiania do wielkiego audytoriom), lecz również nieśmiali nastolatkowie przeżywający trudny okres i ich rodzice oraz kobiety i mężczyźni nieszczęśliwie zakochani pojawiają się każdego dnia w gabinetach trenerów NLP, by szukać pomocy w rozwiązaniu swych bieżących problemów. NLP pełnić chce dziś funkcję, którą dawniej miał spełniać przyjaciel czy rodzina: chce pomóc zmieniać nasze życie, a zwłaszcza radzić sobie z tym, co jest dla nas przeszkodą. Zamierzenia są bardzo ambitne: chodzi o poradzenie sobie z fobiami, stresem, bezsennością, jąkaniem się, a nawet alergią. Chodzi też o nauczenie się wielu nowych umiejętności o rozszerzeniu swoich umiejętności.

Czy nie brzmi to zbyt dobrze? Zdania są podzielone. Niemniej popularność NLP może sugerować, że ?coś w tym jest". Wiele osób twierdzi, że ta metoda im pomogła. Poza tym była krótka. Czym jednak jest w istocie NLP?

Życie można zmienić

Programowanie Neurolingwistyczne (NLP) powstało w latach 70-tych XX wieku. Za twórców tej szkoły zmiany osobistej uważa się Richarda Bandlera i Johna Grindera. U podstaw ich myślenia, z którego powstało NLP, tkwi założenie, że każde zachowanie posiada pewną, określoną strukturę. Struktura ta obejmuje zarówno zewnętrzne, możliwe do zaobserwowania zachowanie, jak i wszystkie subiektywne doświadczenia danej osoby: wyobrażenia, przekonania, itp. Jeśli uda nam się ją poznać (modelować), możemy rozłożyć ją na kolejne kroki i nauczyć jej inną osobę (oczywiście z pewnymi ograniczeniami). Co więcej - można na tę strukturę wpływać i modyfikować na dowolnym z etapów, umożliwiając osiągnięcie innych wyników. Można również zmienić treść, której dotyczy obserwowane zachowanie, przenosząc strukturę z jednej umiejętności na inną.

W oparciu o to założenie, Bandler i Grinder, a później również ich uczniowie, zaczęli modelować osoby, które wykazały się największą skutecznością w swojej pracy. Wybrano do tego wybitnych terapeutów, Fritza Perlsa (twórca terapii Gestalt), doktora Miltona Ericksona (hipnoterapeuta, na podstawie jego pracy powstała psychoterapia Ericksonowska) oraz Virginię Satir (twórczyni terapii rodzinnej). Od tego czasu modelowano (czyli poznawano strukturę) oraz wykorzystywano zmodelowane umiejętności do poprawiania wyników innych osób w praktycznie każdej dziedzinie życia. Było to możliwe dzięki skupieniu na poznaniu praktycznej struktury określonych umiejętności, zamiast na budowie teoretycznego modelu wiedzy.

Jak robią to terapeuci

Proces modelowania wykorzystywany jest przez praktyków NLP zarówno w pracy z klientem w czasie coachingu, jak również pracy z pacjentem podczas terapii (w tym wypadku wykorzystuje się NLPt, psychoterapię opartą o NLP). Praktyk NLP wykorzystuje modelowanie do poznania struktury, przy użyciu której klient ?tworzy" swój problem. Jego celem jest pomóc w zmianie tej struktury. Dlatego dobry coach lub terapeuta powinien potrafić słuchać i zadawać odpowiednie pytania, a także obserwować klienta i dostrzegać niewerbalne sygnały wskazujące na procesy zachodzące w jego głowie (np. przyśpieszony oddech lub zmiana akcentowania w wypowiedzi). Nie bez przyczyny Richard Bandler stwierdził: ?NLP to 98 proc. obserwacji i 2 proc. działania".

W NLP chodzi więc o to, by nauczyć się sposobu, w jaki klient tworzy swój problem. Dzięki temu, jak twierdzą zwolennicy NLP, praktyk używający NLP potrafi dużo łatwiej wskazać na obszar, którego zmiana przyniesie najlepszy efekt, a także przedstawić dokładny sposób przeprowadzenia tej zmiany.

Jak było powiedziane, praktycy NLP nie zajmują się jednak jedynie analizą. Metoda ta zawiera również cały zestaw narzędzi zmiany, które stosuje się w kontakcie z klientem. Narzędzia te mają usprawniać cały proces zmiany. Są one oparte na popularnych sposobach odbierania i interpretowania świata przez ludzi.

Przykładem takiego narzędzia jest tzw. Metamodel. Pozwala on dostrzegać różne uproszczenia i uogólnienia, które wszyscy stosujemy w naszym rozumowaniu i postrzeganiu świata. Uproszczenia te są zwykle bardzo przydatne, dzięki nim wiemy na przykład, że jeśli raz się oparzyliśmy dotykając ognia, to prawdopodobnie zdarzy się tak zawsze. Niekiedy potrafią one jednak prowadzić do szkodliwych i ograniczających przekonań wobec siebie i innych, np. ?Nic mi się nie udaje," czy ?Każdy bogaty to złodziej". Metamodel umożliwia łatwiejsze dostrzeżenie takich szkodliwych uogólnień i znacząco ułatwia ich zmianę. Znając strukturę powstawania takich uproszczeń, dużo łatwo doprowadzić rozmówcę do zdrowszych przekonań odnośnie rzeczywistości i bardziej realnego spoglądania na świat. Na przykład ?Nic mi się nie udaje" zostaje doprecyzowane do ?spóźniłem się dwie godziny z projektem w pracy". Z kolei dużo łatwiej zaplanować, jak w przyszłości zaradzić opóźnieniu w oddaniu projektu, niż znaleźć praktyczne rozwiązanie problemu ?Nic mi się nie udaje".

Narzędzia powinny być jednak zindywidualizowane do sytuacji klienta. Inaczej stają się nic nie wnoszącymi schematami, całkowicie obcymi osobie, której chcemy pomóc.

 

Ważne zasady stosowane w NLP

Warto przytoczyć kilka przydatnych perspektywy, z których korzystają praktycy NLP przy pracy z klientami oraz sposób w jaki dzięki tym perspektywom radzą sobie z ich problemami. Otóż zakładają oni m.in., że:

 

  • Za każdym zachowaniem danej osoby stoi pozytywna intencja. Nie znaczy to, że każde zachowanie jest dobre albo skuteczne - ale każde z nich ma na celu coś dobrego. Ludzie dokonują najlepszych możliwych wyborów spośród możliwości, jakie postrzegają. Gdy dostrzeże się ową intencję, można pokazać osobie lepsze sposoby na jej spełnienie oraz większy zakres możliwości jej działania.
  • Każdy posiada własną mapę, choć nie opisuje ona terytorium.Każda osoba ma swoje własne spojrzenie na rzeczywistość. Mapa nie tyle jest prawdziwa, co jest po prostu jednym z wielu innych spojrzeń (map) na rzeczywistość. Mapy nie są więc obiektywnie lepsze, ani gorsze od innych, choć oczywiście mogą być bardziej lub mniej szczegółowe lub obejmować mniejszy lub większy obszar. Ostatecznie, jednak, mapę ocenia się przede wszystkim po tym, czy pozwala dojść do celu, do którego właściciel mapy chce dojść. Dlatego jednym z zadań praktyków NLP jest wzbogacanie map klientów w taki sposób, by lepiej prowadziły ich do wybranych przez nich celów.
  • Każde zachowanie jest komunikacją, a sensem komunikatu jest uzyskana reakcja. Zakłada się, że faktycznym znaczeniem każdego przekazu jest reakcja, którą wywołuje przekaz, a nie pragnienia i oczekiwania komunikatora. Dlatego jeśli przekaz nie jest, z punktu widzenia komunikatora, odbierany odpowiednio, w taki sposób, w jaki on by sobie życzył, należy zmienić przekaz na skuteczniejszy. Jeśli przekaz nie został przyjęty tak, jak oczekiwał tego komunikator, nie jest to winą odbiorcy, a jedynie niedostosowania przekazu do zakładanego celu.
  • Gdy to, co robisz, nie działa, zrób coś innego. Upór i wytrwałe dążenie do celu jest ważne, jednocześnie, jeśli coś nie zadziałało kilka razy, to identyczne podejście do problemu po raz kolejny również prawdopodobnie nie przyniesie rezultatu. Potrzebna jest pewna zmiana zachowania.
  • Nie ma porażek, są tylko informacje zwrotne.Nie oznacza to, że nie można działać nieskutecznie. Można, jednocześnie ta nieskuteczność stanowi po prostu informacje na przyszłość o tym, czego nie należy robić. Zamiast rozwlekać się nad przeszłością można się skupić na znajdowaniu skutecznych rozwiązań.
  • Ludzie dysponują wszystkimi zasobami, których potrzebują, aby wprowadzić w swoim życiu zmiany. Nie ma ludzi 'chorych' ani 'zepsutych' (pomijając nieliczne przypadki fizycznego uszkodzenia układu nerwowego). Są ludzie, którzy nie mieli okazji nauczyć się określonej umiejętności, albo nauczyli się czegoś nowego, ale jeszcze nie nauczyli się jak to kontrolować.

Słabe strony NLP

Tym, co może zniechęcić niektóre osoby do NLP, jest niewielka ilość badań naukowych na temat tej metody. W ostatnich latach pojawia się coraz więcej organizacji prowadzących badania na ten temat, a NLPt jest uznawane przez wszystkie europejskie stowarzyszenia psychoterapeutyczne. Przez wiele lat skuteczność tych metod testowana była jednak przede wszystkim w praktyce, bez wsparcia ze strony środowisk naukowych. Jednocześnie, sama struktura modelu NLP, poświęcającego tak dużo uwagi indywidualności przeżyć każdej osoby, sprawia że trudno stworzyć zestandaryzowany sposób badania tej metody. O tym, czy metoda ta nadaje się właśnie dla nas, musimy więc zdecydować sami, kierując się własnym doświadczeniem i potrzebami.

 

Artur Król

coach NLP i rozwoju osobistego,

firmy ChangeMakers,

www.krolartur.com

Artykuł

Mierzenie temperatury

termometr mierzenie temperatury

Temperatura 37,5 °C nie zawsze oznacza gorączkę. Wszystko zależy od tego, w której części ciała robiliśmy pomiar.

Artykuł

Szpiczak mnogi - poradnik dla pacjentów. Część II.


Leczenie szpiczaka mnogiego

Leczenie szpiczaka jest zalecane u pacjentów z objawową postacią choroby.

[[OPENX]]

Tabela przedstawiająca metody leczenia szpiczaka mnogiego

 Metoda leczenia
Cel  Przykład  Czas na podjęcie decyzji 
 Stabilizacja stanu chorego
 Przeciwdziałanie zagrażającym życiu zaburzeniom biochemicznym i układu odpornościowego  

Plazmafereza celem rozrzedzenia krwi
i zapobiegania udarowi mózgu

Hemodializa przy upośledzeniu funkcji nerek

Leczenie hiperkalcemii
 Godziny/dni
 Leczenie paliatywne
 Łagodzenie objawów choroby i poprawa stanu ogólnego chorego  

Plazmafereza celem rozrzedzenia krwi
i zapobiegania udarowi mózgu

Hemodializa przy upośledzeniu funkcji nerek

Leczenie hiperkalcemii
 Dni/tygodnie
 Indukcja remisji
 Łagodzenie objawów, zwalnianie lub zatrzymanie postępu choroby  

Chemioterapia niszcząca komórki nowotworowe w całym organizmie

Radioterapia niszcząca komórki nowotworowe w guzie
 Tygodnie/miesiące
 Leczenie radykalne
 Całkowite ustąpienie objawów choroby (całkowite wyleczenie)*  Przeszczep szpiku kostnego po wysoko-dozowanej chemioterapii  Tygodnie/miesiące

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*- wciąż dotychczas nieosiągalne, jest celem wielu trwających obecnie badań klinicznych

 

Leczenie wstępne

Niezwykle jest ważne, aby chory poświęcił odpowiednio dużo czasu na przedyskutowanie z lekarzem-hematologiem możliwych metod leczenia. Poza wynikami badań podstawowych należy, bowiem wziąć pod uwagę również:

  • W jakim stopniu choroba upośledza życie codzienne pacjenta?
  • Czy chory będzie w stanie kontynuować dotychczasową pracę? Czy jeśli zajdzie taka potrzeba będzie mógł ją przerwać?
  • Ile chory ma lat? Czy ma dodatkowe schorzenia? Jak będzie znosił chemioterapię?
  • Czy chory może być kandydatem do wysoko-dozowanej chemioterapii połączonej z przeszczepem szpiku kostnego lub komórek macierzystych szpiku kostnego?
  • Reakcja na leczenie i szybkość ustępowania objawów są bardzo różne u poszczególnych chorych
  • Nie wszystkie decyzje dotyczące terapii muszą być podjęte natychmiast
  • Jeśli przeszczep szpiku może być brany pod uwagę jako jedna z możliwości na przyszłość, lepiej jest nie stosować początkowo leczenia, które uniemożliwia późniejszy przeszczep
  • W leczeniu wstępnym stosuje się również metody będące w trakcie badań klinicznych. Należy pamiętać, że chory zostaje losowo przypisany do jednej z grup otrzymujących różne leczenie i dalsze postępowanie może być w pewien sposób ustalone już z góry. Należy znać pełen protokół prowadzonego badania klinicznego
  • Jeśli jedna z proponowanych metod leczenia nie powiodła się, nie znaczy to, że inna nie okaże się bardziej skuteczna i nie doprowadzi do remisji choroby - to bardzo ważne i należy o tym pamiętać!

 

Tabela obrazująca zalety i wady metod leczenia wstępnego

 Leczenie wstępne
Zalety  Wady 
 Deksametazon z talidomidem i cyklofosfamidem (CTD)  
  • Aktualnie jest to nowy tzw.      ?złoty standard" leczenia u chorych
  • Doustna forma terapii prowadzi       aż  u około 70% pacjentów do remisji
  •  Problem stanowi możliwość neuropatii oraz zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych
 Dekasametazon pojedynczo
 
  • Deksametazon w pulsach ma wiele zalet osiąganych pełnym leczeniem VAD
 
  • Deksametazon w dużych dawkach może być źle tolerowany
 

MP

(melfalan, prednizon)

lub

MPT

(melfalan, prednizin, talidomide)
 

 

  • Przyjmowane doustnie
  • Dobrze tolerowane
  • Remisja u około 60% chorych
  • Metoda znana od wielu lat i lekarze stosują najczęściej ten sposób terapii
 
  • Może uszkadzać komórki macierzyste, co zmniejsza szanse na późniejszy przeszczep szpiku kostnego
  • Poprawa następuje powoli, na przestrzeni wielu miesięcy
  • Nie najlepsza jeśli potrzeba szybkiej poprawy lub planuje się późniejszy przeszczep
 

Deksametazon

plus Melfalan
 
  • Deksmetazon w kombinacji z melfalanem działa szybciej niż MP
  • Użycie melfalanu uszkadza komórki macierzyste
 
  • Użycie melfalanu uszkadza komórki macierzyste
 

VAD

(vinkrystyna, adriamycyna, deksametazon)
 
  • Remisja jest osiągana u około 50% chorych
  • Nie uszkadza prawidłowych komórek macierzystych
  • Może być wstępem
    do leczenia z wykorzystaniem przeszczepu szpiku
 
  • Najczęściej wymaga założenia wkłucia centralnego do żyły, co rzadko może wywołać zakażenie, odmę opłucnową
    i powikłania zakrzepowo-zatorowe
  • Vinkrystyna może uszkadzać nerwy (polineuropatia)
 Velcade - bortezomib      (lek podawany ?solo" lub w kombinacji z dexametazonem bądź chemioterapią)  
  • Lek wykazał wiele pozytywnych efektów w licznych badaniach klinicznych już przeprowadzonych i wciąż trwających
  • Przeszczep komórek macierzystych jest możliwy. Lek od dawna zarejestrowany jako leczenie drugiej i trzeciej linii, aktualnie trwają badanie nad podawaniem bortezomibu w leczeniu pierwszoliniowym
  •  Polineuropatia i małopłytkowość u około 30% leczonych chorych
 

Inne schematy leczenia,    np: Cytoxan (cyklofosfamid)  i etopozyd (VP-16).   Możliwe kombinacje obejmują:

VBMCP (M2)

 

VMCP/VBAP (SWOG)

 

ABCM (UK MRC)

 

CVAD (protokół przed  przeszczepem komórek macierzystych szpiku kostnego)

 
  • Kombinacje leków umożliwiają bardziej agresywne leczenie
  • Objawy mogą ustąpić szybciej a uzyskana remisja może być pełniejsza

 

 

<!--[if !supportLists]--> 

  • Więcej efektów ubocznych
  • Brak dodatkowych korzyści długofalowych
  • Efekty uboczne mogą pogorszyć jakośc życia i uniemożliwić późniejsze zastosowanie innych metod leczenia

 

 

Leczenie wspomagające

Dostępne są metody łagodzące fizyczny i emocjonalny wpływ choroby na życie chorego po rozpoznaniu nowotworu. Wczesne zastosowanie tych metod jest równie ważne, jak podjęcie leczenia choroby zasadniczej.

 

Tabela przedstawiająca metody leczenia wspomagającego

 Objaw Leczenie  Uwagi 
 Zmęczeniei osłabienie spowodowane anemią
 
  • Transfuzje krwi (koncentrat krwinek czerwonych) w przypadku głębokiej anemii
  • Erytropoetyna w przypadkach łagodniejszych anemii
 
  • Leczenie proste, najczęściej bardzo skuteczne, poprawiające stan ogólny chorego
 Bóle kostne
 
  • Bisfosfoniany (np. Aredia 90mg dożylnie przez 2-4 godziny wlewu przez około 2 lata; Zometa 4 mg dożylnie przez 15-45 minut wlewu przez wiele miesięcy)
  • Zwalczanie bólu w razie potrzeby (np. doustne pochodne morfiny - Tramal, plastry p-bólowe Durogesic 50-100 mcg/72 h)
 
  • Zwalczenie bólu kostnego jest niezwykle ważne samo w sobie, jak również ze względu na utrzymanie aktywności fizycznej, która wzmacnia kości i poprawia nastrój
 Gorączka i/lub objawy zakażenia
 
  • Właściwa antybiotykoterapia
  • G-CSF lub GM-CSF jeśli wskazane jest zwiększenie liczby leukocytów
  • Dożylne immunoglobuliny w przypadku ciężkich zakażeń
  • Posiewy krwi i inne badania mikrobiologiczne niezbędne do dokładnego rozpoznania zakażenia
 
  • Choć antybiotyki należy dobierać i stosować ostrożnie, niezwykle ważne jest szybkie opanowywanie objawów zakażeń. Zalecane jest posiadanie antybiotyku, który można szybko zastosować w nagłych przypadkach (np. w podróży)

 

 

Poza opanowywaniem konkretnych objawów, bardzo ważne jest stosowanie wielu innych metod leczenia wspomagającego:

  • Aktywność fizyczna- chory powinien się upewnić, rozmawiając z lekarzem, czy istnieją jakiekolwiek ograniczenia dotyczące aktywności fizycznej (wynikające np. z uszkodzenia kośćca), którą powinien utrzymywać. Zwykle można dobrać, optymalne dla danego pacjenta ćwiczenia, np. spacery, pływanie, zabiegi rozciągające i wzmacniające, joga.
  • Dieta- nie istnieje specjalne dieta dla chorych na szpiczaka mnogiego. Obecnie trwają badania dotyczące tego zagadnienia. Generalnie stosować należy ogólne zalecenia dotyczące zdrowego odżywiania, jak również zalecenia wynikające ze współistnienia innych chorób (np. układu krążenia). Ostrożności wymagają 2 sytuacje:
  1. Witamina C- wysokie dawki (np. >1000mg/dzień) mogą być szkodliwe i zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek
  2. Preparaty ziołowe i suplementacja witamin - należy zapytać lekarza o stosowanie tych preparatów, ponieważ występować mogą interakcje pomiędzy nimi i stosowanym leczeniem (także chemioterapią)
  • Dobry stan psychiczny- jego utrzymanie jest niezwykle ważne w całym procesie leczenia. Należy wiedzieć dokładnie, jaki jest plan postępowania i co może się zdarzyć; polecany jest kontakt z psychologiem lub psychoterapeutą
  • Regularny sen- jest niezwykle ważny dla sprawnego funkcjonowania układu odpornościowego
  • Dostosowanie życia codziennego- należy zmniejszyć do minimum stres związany z pracą, rodziną, sytuacją socjalną. Leczenie choroby jest najważniejsze, przynajmniej do czasu uzyskania remisji i stabilnej sytuacji

 

Decyzje dotyczące leczenia są niezwykle ważne dla dalszego rokowania i jakości życia chorego. Aby pomóc w podejmowaniu takich decyzji, pacjent musi znać jak najwięcej faktów. Niektóre osoby chcą przedyskutować wszystkie zagadnienia dotyczące choroby, jej leczenia i rokowania. Inni wolą po prostu wiedzieć, co dalej robić. Lekarz stara się dostosować do tych potrzeb i udziela informacji w zależności od oczekiwań chorego.

Zachęcamy pacjentów do bezpośredniego przekazywania lekarzowi informacji, jak dużo chcieliby wiedzieć o szczegółach leczenia. Namawiamy również do kontaktu z Przedstawicielami Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Chorym na Szpiczaka, szczegółowe informacje można znaleźć na stronie: www.szpiczak.org.pl.

Ponieważ szpiczak mnogi jest rzadką chorobą, liczba specjalistycznych ośrodków      i lekarzy zajmujących się jego leczeniem jest ograniczona. Często pacjenci lecząc się w jednym z nich zasięgają opinii w innym. Jak najlepsze poznanie choroby, uważne zadawanie pytań, poważne przemyślenia i odwaga, niezwykle pomagają w podejmowaniu trafnych decyzji dotyczących optymalnej terapii. Przede wszystkim, chory i jego bliscy, powinni odpowiedzialnie współuczestniczyć w procesie leczenia.

W związku z tym, iż w chwili obecnej niestety nie można się całkowicie ?wyleczyć" ze szpiczaka mnogiego oraz ponieważ w chorobie tej nie ma żadnych pewnych gwarancji i każdy choruje inaczej, ostateczne decyzje zależą od preferencji oraz priorytetów poszczególnych pacjentów.

 

Materiał udostępniony przez dr n. med Artura Jurczyszyna

KATEDRA I KLINIKA HEMATOLOGII CM UJ , 31-501 KRAKÓW, ul. KOPERNIKA 17

tel/fax +48 12 424 74 26

 

Na ten temat:


Wiedza użytkowników:

badania (64)
choroby (416)
ćwiczenia (13)
diety (50)
intymnie (61)
leczenie (117)
lekarze (9)
leki (64)
operacje (10)
placówki (10)
porady (409)
prośby (1)
przepisy (58)
urazy (18)
wypadki (32)
zabiegi (36)




Realizacja stronki: openBIT