Witam!

Koklusz, inaczej krztusiec, kiedyś był jedną z naczęstszych chorób dziecięcych, a obecnie należy do najrzadszych w związku z powszechnymi szczepieniami przeciwko tej chorobie. Wywołuje go bakteria Bordetella pertussis przenoszona przez kontakt z rzeczami chorego (ubrania, pościel) a także drogą kropelkową, przez ślinę czy wydzieliny z nosa, np. podczas kichania czy mówienia. Pierwszych objawów należy spodziewać się w przybliżeniu po tygodniu od momentu zarażenia.

[[OPENX]]

Początkowo choroba objawia się jak pospolite przeziębienie: katarem i stanem podgorączkowym, około 37°C. Po około 2 tygodniach pojawiają się napady uporczywego kaszlu, a po nim głębokie, świszczące wdechy, które rodzice opisują najczęściej jako "pianie koguta" czy zanoszenie się. Ataki kaszlu są bardzo silne, występują głównie w nocy i są dla dziecka dużym wysiłkiem. Dziecko ma wówczas kłopoty z oddychaniem, czasami może nawet sinieć. Często pojawia się u chorego odruch wymiotny i wykrztuszanie gęstej, ciągnącej się wydzieliny. Objawy te utrzymują się przez około 1,5 miesiąca. Powrót do całkowitego zdrowia po przebytej chorobie (od ustąpienia kaszlu) trwa około miesiąca.

Chorobie można zapobiegać przez szczepienia ochoronne (obowiązkowe w 2, 3, 5 i ok.16 miesiąca życia). Po przyjęciu szczepionki odporność na krztusiec utrzymuje się przez około 20 lat. Nieleczony koklusz może być groźny dla człowieka, powoduje bowiem trwałe uszkodzenie płuc, powtarzające się zapalenia oskrzeli, zapalenie ucha środkowego, groźne zapalenie płuc. Choroba atakując osoby starsze przebiega u nich spokojniej i łagodniej.

Chorobę wywołuje wirus, którym zarazić można się poprzez kontakt z chorą osobą. Przenoszony jest drogą kropelkową czyli podczas kichania czy kaszlu. Odra jest typową zakaźną chorobą wieku dziecięcego. Dotyka głównie dzieci z obniżoną odpornością, niedożywionych, z wadami serca i niemowląt. Chory może zakazić osoby w jego otoczeniu począwszy od wystąpienia u niego pierwszych objawów odry, aż do czwartego dnia po ustąpieniu wysypki.

Przebieg choroby wygląda następująco:

• Choroba rozpoczyna się katarem, bólem gardła, zapaleniem spojówek, gorączką, męczącym i suchym kaszlem.
• Pojawia się światłowstręt, obrzęk twarzy, wysypka na podniebieniu i białe plamki na wewnętrznej stronie policzków.
• Twarz dziecka wygląda jakby płakało przez dłuższy czas.
• Po 4-5 dniach zwykle rozpoczyna się charakterystyczna dla odry wysypka. Szerzy się od miejsca za uszami poprzez czoło, twarz, szyję aż do kończyn. Początkowo grube plamy zlewają się w całość, później powodują łuszczenie się skóry.
• Wraz z pojawieniem się plam następuje wzrost temperatury ciała i powiększenie się węzłów chłonnych. Opadająca temperatura jest sygnałem, że choroba dobiega końca.

Powikłania

Najczęstszymi powikłaniami odry są: zapalenie ucha środkowego, zapalenie płuc, zapalenie mózgu, rzadziej zapalenie krtani i tchawicy. Ich pojawienie się jest sygnalizowane poprzez ponowne podniesienie się temperatury ciała.

Leczenie

Leczenie odry nie wymaga stosowania antybiotyków (ponieważ jest to choroba wirusowa). Chore dzieci należy izolować.

W przypadku wystąpienia u dziecka objawów sugerujących odrę należy się skontaktować z pediatrą albo lekarzem pierwszego kontaktu.

Szczepienia

Szczepienia przeciwko odrze są obowiązkowe. W związku z tym choroba obecnie jest coraz rzadsza.

Ucho środkowe to mała przestrzeń znajdująca się za błoną bębenkową. W skład ucha środkowego wchodzą: jama bębenkowa, kosteczki słuchowe, trąbka słuchowa i jamy oboczne. Zadaniem ucha środkowego jest przewodzenie i wzmocnienie fal dźwiękowcych wędrujących do ucha wewnętrznego. Ucho środkowe może ulec zakażeniu przez bakterie chorobotwórcze, takie jak gronkowce czy paciorkowce, które wywołują zapalenie ucha środkowego. Jest to najczęstsza choroba tego narządu.

Zapalenie ucha środkowego zdarza się zarówno u dzieci jak i u osób dorosłych. Choroba ta może być następstwem:

• nurkowania,
• urazu błony bębenkowej,
• zapalenia migdałków (angina),
• zapalenia zatok obocznych nosa,
• uporyczywego kataru.

W przypadku zapalenia ucha środkowego wypływa z niego płyn zawierający ropę lub ropę wraz ze śluzem. Choroba rozpoczyna się bólem ucha, uczuciem pełności i szumem w uchu. Jednocześnie następuje pogorszenie słuchu. Ból na początku choroby pojawia się co jakiś czas i jest rwący. Wraz z rozwojem choroby ból staje się ciągły i bardzo dokuczliwy. Jednocześnie temperatura ciała ulega podwyższeniu, u dzieci osiągając nawet 40°C.

Zapalenie ucha środkowego wymaga intensywnego leczenia i konsultacji u laryngologa.

Nie leczene zapalenie ucha środkowego może przejść w stan przewlekły, który co jakiś czas może ulegać zaostrzeniu. 

Jeśli pojawiają się niepokojące objawy należy jak najszybciej udać się do laryngologa. Powikłaniami choroby mogą być: zapalenie opon mózgowych, zapalenie zatok, a nawet utrata słuchu w chorym uchu.