Od tej witaminy zależy zdolność
widzenia o zmierzchu i w nocy, jak również dobry stan błon śluzowych oraz odporność
na zakażenia dróg oddechowych, bierze ona bowiem udział w wytwarzaniu śluzu i
przeciwciał. Od niej też zależy stan i wygląd naszej skóry. Ma również wpływ na
wzrost kości i zębów. Odpowiada za zdolność do rozmnażania się i jest niezbędna
w czasie karmienia piersią.
Uważa się także, że powstrzymuje
rozwój nowotworów. Witamina A występuje w dwóch postaciach: ?retinolu",
który znajduje się w produktach żywnościowych pochodzenia zwierzęcego i ?beta
karotenu", czyli prowitaminy A, zawartej w roślinach.
Objawami jej niedoboru są:
wysychanie śluzówek i spojówek, tzw. ?kurza ślepota", czyli niedowidzenie
zmierzchowe, suchość, pękanie i łuszczenie się skóry, przerzedzanie się włosów,
podrażnienie oczu. We krwi stwierdza się anemię i małą liczbę białych krwinek.
U dzieci, niedobór witaminy A może powodować zahamowanie wzrostu, brak apetytu.
U ludzi starszych obserwuje się dzwonienie w uszach.
Naturalnymi źródłami
witaminy A pochodzenia zwierzęcego są: tran, wątroba, jajka, mleko i produkty
mleczne, a roślinnego: marchew, ciemnozielone i żółte warzywa, melony i inne
żółte owoce.
Jeżeli nasza dieta zawiera
odpowiednie ilości wątroby, marchwi, szpinaku, czy innych owoców i warzyw, to
wtedy przyjmowanie dodatkowych ilości witaminy A nie jest konieczne.
Witamina A działa
najkorzystniej, kiedy jest podawana razem z witaminami z grupy B, witaminą D i
E, wapniem, fosforem i cynkiem. Ponieważ jest rozpuszczalna w tłuszczach, może
kumulować się w organizmie. Nie powinno się więc bez uzgodnienia z lekarzem
samemu ordynować sobie i przyjmować przez wiele miesięcy kapsułek z jej
zawartością, bo w konsekwencji może to prowadzić do wystąpienia objawów
toksycznych takich jak: wypadanie włosów, wymioty, biegunki, łuszczenie się i
świąd skóry, bóle kostne, zaburzenia miesiączkowania, zmęczenie i bóle głowy
oraz powiększenie wątroby.