Tętniak to nic innego jak rozszerzenie naczynia krwionośnego powstające w wyniku osłabienia jego ściany. Zmiany mogą pojawić się w sercu i wszystkich tętnicach człowieka w tym aorty, czyli głównej tętnicy odprowadzającej krew z serca. Tętniaki mogą występować w organizmie pojedynczo lub może być ich wiele.

[[OPENX]]

Pojawiają się najczęściej w aorcie i tętnicach mózgowych. Zdarza się, że powstają w nich zakrzepy (czopy z elementów krwi). Jest to niebezpieczne, gdyż zakrzepy mogą zatrzymywać krążenie krwi w danym odcinku naczynia lub odrywać się i popłynąć z prądem krwi powodując zatory w ogległych miejscach. Jeśli dojdzie do tej sytuacji np. w nodze najpierw objawia to zblednięciem i bólem, a następnie dochodzi do niedotlenienia i obumarcia komórek znajdujących się w miejscu zatoru, czego skutkiem może być nawet amputacja kończyny.

Przyczyną powstania tętniaków mogą być wrodzone wady ścian naczyń w organizmie lub zmiany nabyte wskutek infekcji (np. bakteryjnych, wirusowych). Ponadto na powstawanie tętniaków wpływa także miażdżyca, urazy, nadciśnienie tętnicze i gwałtowne wysiłki.

Tętniaki mogą nie powodować żadnych dolegliwości. Badając dotykiem wyczuć je można jako miękkie, tętniące, niebolesne uwypuklenia tętnic. Ich wielkość jest różna. Potwierdzenie obecności tętniaka uzyskuje się przy użyciu specjalistycznych badań, na które skierowanie otrzymuje się od lekarza.

Tętniaki aorty w odcinku brzusznym, kiedy średnica aorty przekracza 50 procent wartości prawidłowych, mogą dawać silne bóle brzucha. Tętniaki serca występują najczęściej jako powikłania po zawale. Najgroźniejszym powikłaniem tętniaka jest jego pęknięcie, które może spowodować dużą utratę krwi i śmierć. Pęknięciu temu towarzyszy ogromny ból. Aby zapobiec pęknięciu tętniaka aorty należy przeprowadzić operację.

Marskością określamy stan uszkodzenia wątroby przebiegający razem z obumarciem komórek wątrobowych oraz rozrastaniem się tkanek budujących wnętrze organu (czyli m.in. tkanki tłuszczowej) i naczyń krwionośnych (żył i tętnic). Uszkodzenie komórek wątrobowych, czyli tworzących wątrobę, jest niebezpieczne. Umarłe komórki nie przetwarzają składników odżywczych i nie odtruwają ciała z substancji toksycznych. Choroba rozwija się zwykle przez kilka lat. Przyczyną marskości jest działanie różnych czynników:

[[OPENX]]

- zatrucia trwające dłuższy czas np. alkoholizm

- przewlekłe niedobory składników mineralnych, witamin, szczególnie w diecie z małą ilością białka i tłuszczu

- przewlekłe zapalenia wątroby np. po wirusowym zapaleniu wątroby

- długotrwały brak odpływu żółci

Niekiedy marskość może wystąpić bez ustalonej przyczyny (objawiająca się zażółceniem skóry, błon śluzowych, białkówek oczu). Objawy choroby zależą od rodzaju zmian, jakie już zaszły. Chory może zauważyć białe paznokcie, czerwone bardziej niż zwykle dłonie i stopy, zajady w kącikach ust, wygładzony i czerwony język. W dalszym etapie choroby pojawia się żółtaczka (objawiająca się zażółceniem skóry ) i wodobrzusze (na skutek przesączania się płynów do jamy brzusznej). Zatrzymanie w ustroju toksycznych produktów przemiany materii, które są unieszkodliwiane w wątrobie (upośledzenie detoksykacji), staje się przyczyną uszkodzenia mózgu, a nawet śpiączki.

Chorych z marskością wątroby obowiązuje ograniczenie wysiłków fizycznych, odstawienie alkoholu oraz leczenie pod kontrolą lekarza. W bardzo zaawansowanych przypadkach wykonuje się przeszczep wątroby.