Według współczesnej wiedzy medycznej zmniejszenie poziomu cholesterolu w organizmie wpływa na zmniejszenie ryzyka choroby niedokrwiennej serca (czyli choroby wieńcowej i jej głównego zagrożenia: zawału). Uważa się, że wzrost poziomu cholesterolu jest powodem wystąpienia tej groźnej choroby. Dlatego w przypadku wykrycia u pacjenta podwyższonego poziomu cholesterolu zaleca się następujące sposoby jego obniżenia:

Alternatywne podejście do przyczyn choroby wieńcowej.

Istnieje opinia, iż przyczyną choroby wieńcowej nie jest sam podwyższający się poziom cholesterolu, ale proces zapalny w naczyniach wieńcowych, który prowadzi do zwiększonego osadzania się cholesterolu w naczyniach. Cholesterol według tego podejścia, spełnia rolę swoistego ?opatrunku". Podobnie jak kit w przypadku okien, tak cholesterol ma na celu uszczelnianie naczyń. To podejście pyta przede wszystkim o to, dlaczego organizm zaczyna nagle produkować taką ilość tego związku, którego pewna część ma bardzo silne właściwości przylepiające się do ścianki naczyń (przez co zmniejsza się średnica naczynia i powoduje chorobę wieńcową). Przyczynę upatruje się tutaj właśnie się w różnego rodzaju zapaleniach naczyń, które prowokują organizm do takiego zachowania.

Stanowisko to podnosi też, że stosowane w zwykłych kuracjach leki przeciwcholesterolowe nie likwidują przyczyn choroby, lecz jedynie na pewien czas łagodzą objawy za cenę innych ubocznych skutków.

W alternatywnym podejściu zaleca się przede wszystkim:

Należy podkreślić, że stanowisko to nie jest powszechnie uznawane i większość lekarzy się z nim nie zgadza. Przy obecnym stanie badań wciąż trudno uznać, które stanowisko - klasyczne czy alternatywne - ma rację.

Żelazo jest pierwiastkiem niezbędnym dla życia ludzi i zwierząt. Wchodzi ono w skład hemoglobiny, której krew zawdzięcza swoją barwę i która przenosi tlen z płuc do wszystkich komórek organizmu. Żelazo jest również składnikiem białka wchodzącego w skład mięśni i nadającego im barwę (tzw. mioglobiny).

Niedostateczna ilość żelaza w organizmie powoduje powstanie anemii, czyli niedokrwistości; krwinki stają się wówczas małe i posiadają małą zawartość barwnika (hemoglobiny).

Niedobór żelaza jest problemem zwłaszcza ludności biednych krajów, gdzie częste jest niedożywienie. W populacji najczęściej niedobory występują u dzieci w wieku przedszkolnym oraz u kobiet - często również w ciąży. U dzieci z niedoborem żelaza stwierdzono opóźnienia wzrostu i rozwoju, trudności w nauce, a także brak odporności na choroby zakaźne. Dorośli skarżą się często na objawy zmęczenia i zmniejszenie zdolności do pracy.

Należy odnotować, że niedobory żelaza w organizmie wynikają nie tylko z jego niedoborów w diecie, ale również mogą być spowodowane niedostatecznym wchłanianiem żelaza w przewodzie pokarmowym.

Silnym stymulatorem wchłaniania żelaza jest witamina C, czyli kwas askorbinowy. Przeciwdziała ona tworzeniu się nierozpuszczalnych i niewchlanialnych związków żelaza.

Warto pamiętać, że picie dużych ilości kawy i herbaty powoduje zmniejszone wchłanianie żelaza z potraw.

Naturalnymi źródłami żelaza są: wątroba wieprzowa, nerki, serce, czerwone mięso, żółtko jaj, ostrygi, orzechy, fasola, melasa, suszone brzoskwinie i płatki owsiane.

Fasola pochodzi z Ameryki Środkowej, a dotarła do Europy po wyprawach Kolumba.