Bóle kręgosłupa należą do najczęstszych dolegliwości naszej cywilizacji i chociaż z tego powodu się nie umiera, to jednak stanowią one poważny problem, gdyż ograniczają zdolność wykonywania wysiłków fizycznych i są przyczyną złego samopoczucia.

Kręgosłup stanowi oś konstrukcji nośnej ciała i umożliwia utrzymanie pozycji pionowej, a także poruszanie się. Wytrzymałość i stabilność kręgosłupa zapewniają silne połączenia stawowe kręgów, a torebki stawowe podtrzymują połączenia wyrostków stawowych. Każdy ze stawów ma stosunkowo niewielką ruchomość, ale w całości stanowią sprawny mechanizm ruchowy pozwalający na ruchy do przodu, do tyłu, na boki oraz ruchy rotacyjne. Problemy zdrowotne zaczynają się wtedy, gdy następuje ograniczenie ruchomości w którymś z odcinków. Jeśli w odcinku szyjnym - to pojawiają się problemy z pochylaniem głowy do przodu i odchylaniem do tyłu, mogą występować bóle głowy, zawroty, szum w uszach, bóle barków i drętwienie rąk. Kiedy ograniczone są ruchy w odcinku piersiowym kręgosłupa - występują bóle w klatce piersiowej, mylone nieraz z bólami serca, przez co wiele osób szuka wówczas pomocy u kardiologa. Ograniczenie ruchomości kręgosłupa lędźwiowego utrudnia pochylanie się, skłony i chodzenie. Nierzadko też bóle tego odcinka promieniują do nóg.

Ta epidemia bólów kręgosłupa wynika przede wszystkim ze zmiany trybu życia, znacznego zmniejszenia wysiłku fizycznego przy różnego rodzaju pracach, powszechnego zmniejszenia aktywności ruchowej, co w następstwie prowadzi do osłabienia gorsetu mięśniowego, który utrzymywać powinien we właściwej pozycji kręgosłup, zapewniając mu pełną sprawność. Ruchy związane z tak zwanym siedzącym trybem życia są niewystarczające, aby zapewnić dostatecznie silne umięśnienie. Dlatego żeby nie cierpieć na bóle kręgosłupa, należy ćwiczyć swoje mięśnie starając się przede wszystkim zażywać jak najwięcej ruchu.

Półpasiec jest ostrą chorobą zakaźną. Wywołuje go ten sam wirus, który jest odpowiedzialny za ospę wietrzną. Większość ludzi nie wie, że po przebyciu ospy wirus pozostaje w utajeniu w ich organizmie i może się uaktywnić nawet po wielu latach w postaci półpaśca. Uaktywnienie wirusa związane jest najczęściej z osłabieniem odporności organizmu, na przykład w związku ze stresem, czy też w połączeniu z chorobą (na przykład grypą, ale też czasem nowotworami). Jak wskazują lekarze, częściej zapadają na półpasiec zapadają osoby dorosłe i w podeszłym wieku. Niestety przebycie choroby nie gwarantuje odporności na ponowne zakażenie, jednak mocno zmniejsza jego prawdopodobieństwo.

Stosunkowo łatwo jest rozpoznać półpasiec, gdyż zmiany występują prawie zawsze tylko po jednej stronie ciała. Pojawią się wówczas, na przykład na połowie twarzy, klatki piersiowej czy plecach, skupiska pęcherzyków i zaczerwienienia. Najczęściej towarzyszy silny ból wzdłuż nerwów, przeczulica skóry, złe samopoczucie, a także gorączka do 38?C. Zmiany skórne oprócz bólu zwykle poprzedza pieczenie i swędzenie. Po kilku dniach pęcherzyki zamieniają się w strupki. Lokalizacja i ilość zmian na skórze może być różna: od pojedycznych wykwitów, przez rozsiane do skupisk. Pomimo ustąpienia zmian na skórze przez długi czas mogą utrzymać się odczucia bólowe. Czasem zmiany ustępują niezauważalnie dla chorego.

Choroba wymaga jednak leczenia. Nie leczone skupiska pęcherzyków spowodować mogą powstanie szpecących blizn. Osoby, które zauważa u siebie powyższe objawy, powinny skontaktować się ze swoim lekarzem pierwszego kontaktu.