Hemofilia jest chorobą dziedziczną, której przyczyną jest niedobór składników (inaczej czynników) krzepnięcia krwi. U osoby chorej czas krwawienia jest prawidłowy, ale przedłużony jest czas krzepnięcia krwi czyli moment w którym pojawi się tzw. skrzep. Hemofilia objawia się występowaniem krwotoku nawet po niewielkich urazach i skaleczeniach. Najczęściej występują krwawienia z pępowiny, do mięśni, do stawów, z jamy ustnej. Stosunkowo często pojawia się krew w moczu. W hemofilii o lekkim przebiegu mogą występować tylko krwawienia po operacjach, krwawienia z nosa i z macicy. Większym krwawieniom może towarzyszyć gorączka czy też zwiększenie zawartości białych krwinek we krwi służących obronie organizmu przed zakażeniem. Krwawienia w tej chorobie są uporczywe i obfite. Po urazie mogą one pojawiać się dopiero po jakimś czasie, ale ich przebieg jest taki sam, jak w tych tuż po zranieniu.

Na chorobę tę chorują prawie wyłącznie mężczyźni, a jest przenoszona przez zdrowe kobiety na potomstwo męskie. Dlatego choroba ta zaliczna jest do chorób dziedzicznych. Wyróżniamy hemofilię typu A i B. Hemofilia A występuje u 90 proc. przypadków. Jest odmianą najcięższą i dotyczy czynnika krzepnięcia VIII, czyli jednego z elementów odpowiedzialnych za krzepliwość krwi. Hemofilia typu B to brak lub zahamowanie działania innego czynnika krzepnięcia :IX. Hemofilie te różnią się zatem przyczyną powstawania nieprawidłowości w krzepnięciu krwi.

Częstość wystepowania hemofilii wynosi 1 przypadek na 30000 mieszkańców. Leczenie polega na uzupełnianiu brakującego czynnika krzepnięcia.

Jeśli pojawiają się niepokojąco długie i częste krwawienia należy udać się do lekarza i koniecznie rozpocząć leczenie.