Powoduje ją niedobór hormonu regulującego zarządzanie węglowodanami w organizmie, czyli insuliny. Insulina jest wytwarzana przez komórki beta w trzustce. Następnie trafia do krwi. Jej niedobór wywołuje cukrzycę - chorobę przemiany materii, przebiegającą przede wszystkim z zaburzeniami przemiany węglowodanów, a następnie tłuszczów i białek.

Niedobór insuliny może być spowodowany zbyt małym wytwarzaniem tego hormonu przez trzustkę, nadmiernym jego zużyciem lub upośledzonym wykorzystaniem przez tkanki. U dzieci i młodych osób cukrzyca ujawnia się z powodu braku produkcji insuliny przez uszkodzone komórki beta. U dorosłych chorobę wywołują przede wszystkim wszelkie nieprawidłowości w wykorzystywaniu tego hormonu przez tkanki. Specyficzną odmianą tej choroby jest cukrzyca ciężarnych, ustępująca po porodzie. Inne rodzaje choroby związane są z przyjmowaniem niektórych leków albo z operacyjnym usunięciem trzustki.

Objawy rozwijają się z powodu zwiększonego stężenia cukru we krwi tzw. hiperglikemii. Chory skarży się na wzmożone pragnienie i zbyt duże wydalanie moczu. Do najczęstszych symptomów należą: senność, ogólne osłabienie, utrata wagi. Mogą wystąpić nudności i zmęczenie, zaburzenia ostrości widzenia oraz częste, nawracające infekcje w okolicach narządów płciowych. W skrajnych przypadkach oznaką choroby może być również zapach acetonu, podobny do zgniłych jabłek, wyczuwalny w wydychanym powietrzu. U dzieci już w początkowym okresie choroby może nagle wystąpić śpiączka.

Drożdżyca jest chorobą wywołaną przez zakażenia drożdżakami. Może dotyczyć skóry, błon śluzowych i paznokci.

[[OPENX]]

Czynniki mające wpływ na pojawienie się choroby:

• niedobory witamin (głównie tych z grupy B),
• nadmierne pocenie,
• urazy skóry,
• zaburzenia w regulacji hormonów,
• otyłość,
• cukrzyca,
• ciąża,
• osłabiona odporność (np. AIDS),
• długotrwałe stosowanie antybiotyków,
• alkoholizm.

Drożdżyca najczęściej występuje u noworodków i osób starszych.

Drożdżyca w okolicy paznokci objawia się obrzękiem, silnym zaczerwienieniem i bolesnym zgrubieniem wału paznokciowego, czyli tej okolicy, z której paznokiec wyrasta. Przy ucisku w miejscu zmiany może wydobywać się ropa. Skóra w tej okolicy staje się cienka, napięta. Jeśli zakażenie trwa długo płytka paznokcia staje się żółta, traci połysk, rozwarstwia się. Chorobie sprzyja nadmierne moczenie rąk. Dlatego może być chorobą zawodową np. u cukierników.

Drożdżyca błon śluzowych może dotyczyć pochwy, sromu, jamy ustnej (np. jako zajady). U kobiet objawia się to upławami, gęstą białą wydzielinę z pochwy, dyskomfortem w czasie oddawania moczu, bólem w czasie stosunku płciowego, a także obrzękiem i zaczerwieniem narządów płciowych. U mężczyzn objawy występują pod napletkiem w postaci swędzenia, pieczenia, zmian grudkowych i białej, serowatej wydzieliny.

Choroba jest zakaźna dla partnerów seksualnych.

Drożdżyca w jamie ustnej może dawać stany zapalne na języku i w śluzówce oraz pękanie i stan zapalny kącików warg.

U niemowląt na drożdżycę wskazują białe plamy na wewnętrznej stronie policzków lub języku.

Łupież pstry - jest to też rodzaj zakażenia drożdżakowego dotyczący powierzchownych warstw naskórka. Choroba ta jest bardzo popularna, ale niegroźna. Objawia się żółto-brunatnymi plamami ze złuszczaniem naskórka, umiejscowionymi głównie na klatce piersiowej. Nie wyleczone zmiany pod wpływem opalania dają w tych miejscach białawe odbarwienia, przypominające bielactwo. Niektórzy ludzie mają nawroty tej choroby wynikające z nadmiernego pocenia.

Kiła to, podobnie jak rzeżączka, rzęsistkowica, jedna z chorób wenerycznych przenoszonych drogą płciową. Występuje na całym świecie. Kiła jest chorobą zakaźną, w której przebiegu wyróżnia się 3 okresy. Przyczyną choroby jest zarazek o nazwie krętek blady.

Choroba przenoszona jest przez bezpośredni kontakt, najczęściej w trakcie stosunku płciowego. Mężczyźni chorują 2 razy częściej niż kobiety. W przypadku kobiet możliwe jest także zakażenie płodu przebywającego wewnątrz macicy. U narodzonego dziecka, które zostało zakażone w okresie płodowym, występują zmiany w wielu narządach, głównie na skórze i w kościach. Rzadko dochodzi do tzw. triady Hutchinsona, czyli zniekształcenia zębów, głuchoty i zapalenia rogówki (element oka).

Postać choroby nabytej (w czasie stosunku seksualnego) objawia się w pierwszym okresie jako niebolesna ranka (nadżerka, owrzodzenie) umiejscowiona najczęściej na narządach płciowych. Zanika po około 5 tygodniach. Po upływie 2-3 miesięcy rozpoczyna się drugi okres choroby objawiający się wysypką, wypadaniem włosów, powiększenie węzłów chłonnych i niekiedy zapaleniem wątroby. Okres trzeci występuje w około 5 do 50 lat od zakażenia. Cechuje się martwicą zakażonych tkanek (kilaki). U osób z kiłą mózgu występują zaburzenia funkcji psychicznych i intelektualnych, do otępienia włącznie.

Zapobieganie polega na unikaniu przypadkowych stosunków płciowych oraz używaniu prezerwatyw, a także wykonywaniu badań krwi (WR). Zaleca się też wykonywanie tego testu u kobiet ciężarnych.