Selen jest zaliczany do przeciwutleniaczy, co wiąże się z tym, iż opóźnia starzenie się organizmu oraz zapobiega wielu schorzeniom.

Napoje wyskokowe i papierosy do zdrowych nie należą. Wiedzą to właściwie wszyscy i w zasadzie wydawałoby się, że nie trzeba nikomu o tym przypominać.

Walory lecznicze winogron były już znane w starożytności. Dzisiejsza medycyna potwierdza te obserwacje i uważa, że ampeloterapia, czyli leczenie winogronami i sokiem winogronowym, może stanowić cenne uzupełnienie innych metod leczenia.

Winogrona mają właściwości moczopędne i dlatego mogą być wykorzystywane w leczeniu zakażeń dróg moczowych i kamicy moczowej. Mogą także być stosowane w stanach zapalnych wątroby i w kamicy żółciowej.

Winogrona przywracają organizmowi naturalną regulację kwasowo-zasadową i pobudzają do szybszej eliminacji wielu toksyn z organizmu. Przeciwdziałają też zaparciom.

Kuracja winogronowa jest pożyteczna przy nadciśnieniu tętniczym, chorobach zwyrodnieniowych stawów, chorobach serca. Natomiast winogrona nie są wskazane dla chorych na cukrzycę.

Zaleca się winogrona dzieciom, kobietom w ciąży, osobom ciężko fizycznie pracującym, sportowcom, a także w stanach wyczerpania.

Świeże, suszone, w przetworach lub w postaci soku. Śliwki są nie tylko smaczne, ale i są doskonałym lekiem na zaparcia. 

Witamina Bl5 - znana także pod nazwą ? kwas pangamowy" - wydłuża życie komórek, zmniejsza objawy zmęczenia, obniża poziom cholesterolu we krwi, stymuluje procesy odpornościowe, bierze udział w syntezie białka, zapobiega marskości wątroby.

Jej niedobory powodują zaburzenia czynności gruczołów i nerwów, choroby serca i obniżenie procesów utleniania tkankowego.

Cennym jej źródłem są: drożdże piwne, nasiona dyni, nie łuskany ryż, pełne ziarno zboża, ziarno sezamowe.

Dla uzupełnienia jej niedoboru wystarczy spożywać większe niż zwykle ilości wymienionych produktów. Szczególnie dotyczy to osób mieszkających w dużych aglomeracjach, narażonych na duże zanieczyszczenia środowiska, zwłaszcza atmosfery.

Jest to przewlekła choroba, która charakteryzuje się początkowo chwiejnym, a później utrwalonym zbyt wysokim ciśnieniem krwi w tętnicach.