Wiadomości ogólne

Roślinę tę można znaleźć na terenie całej Europy, w Azji, a także w Ameryce Południowej. W Polsce glistnik występuje w całym kraju, rośnie głównie w lasach i parkach, przy drogach i nad brzegami rzek. Ziele to można również uprawiać.

Glistnik łatwo poznać po tym, iż po przełamaniu łodygi, wypływa z niej pomarańczowy sok. Poza tym kwiaty glistnika mają żółtą barwę.

Jak głosi tradycja ludowa, specyficzna nazwa tej rośliny, wzięła się stąd, iż kwitnie ona od przylotu do odlotu jaskółek. Niekiedy można się zetknąć z innymi nazwami pod jakimi występuje (np. glistewnik, glistnik większy, glistnik pospolity, celidonia, złotnik, ziele od brodawek, żółtnik).

Działanie lecznicze

SUROWCE LECZNICZE: ziele, korzeń.

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE: przeciwgrzybicze, przeciwpierwotniakowe, rozkurczowe, dezynfekujące, żólciopędne, uspokajające, przeciwuczuleniowe.

Medycyna ludowa zalecała wypływający ze świeżych łodyg glistnika sok jako lekarstwo na brodawki (tzw. kurzajki). Wyniki profesjonalnych badań wykazały, iż związki czynne zawarte w glistniku wykazują następujące działanie:

Wymienione powyżej właściwości sprawiają, iż glistnik jest polecany:

Poza tym wyciągi z jaskółczego ziela można polecić osobom, u których mimo operacji pęcherzyka żółciowego, nie ustąpiły dolegliwości.

Uwaga! Nadmiar glistnika - ze względu na jego silne działanie - może być szkodliwy. Nie powinno się stosować jaskółczego ziela w ostrym zapaleniu błony śluzowej żołądka i jelit, w końcowym okresie ciąży, w przypadkach jaskry i czynnej choroby wrzodowej.

Przepisy stosowania

ODWAR Z ZIELA. Przygotowuje się go w następujący sposób: do garnka wrzucamy pół łyżki suszonego ziela i zalewamy 1 szklanką wody. Następnie powoli podgrzewamy odwar do zagotowania, gotujemy przez około 2 minuty i odstawiamy na kolejne 20 minut. Po przecedzeniu odwar pijemy po 1 łyżce 2-3 razy dziennie. Odwar ten można używać do przemywania narządów rodnych - należy jednak wówczas dwukrotnie rozcieńczyć go wodą.

NALEWKA. Do jej przygotowania potrzebujemy około 100 g ziela. Umieszczamy je w naczyniu, zalewamy 0,5 1itrem spirytusu 70-procentowego i zostawiamy na tydzień. Nalewkę pijemy wkraplając od 10 do 20 kropli na kieliszek wody. Stosujemy przed jedzeniem 2-3 razy dziennie.

Jaskółcze ziele wchodzi w skład mieszanki przygotowywanej przez przemysł o nazwie: CHOLAGOGA II, nalewka z jaskółczego ziela w skład tabletek przeciwkaszlowych NEO-AZARINA, proszku GASTROCHOL i syropu sosnowego złożonego.

Zbiór i konserwacja

Sok tej rośliny ma właściwości trujące, dlatego należy zbierać ją ostrożnie - w rękawiczkach.

Ziele zbieramy zanim zakwitnie i na początku kwitnienia (od marca do maja). Suszymy je w temperaturze nie przekraczającej 40°C.

Korzenie wykopujemy wczesną wiosną lub późną jesienią. Następnie oczyszczamy je i suszymy w suszar­niach lub w miejscach przewiewnych i ocienionych.

Substancje lecznicze

Glistnik jaskółcze ziele zawiera alkaloidy (najważniej­szym z nich jest chelidonina), aminy biogenne, flawonoidy, sole mineralne i kwasy organiczne.

W korzeniach glistnika jest więcej alkaloidów niż w zielu. Ponadto są one bogate w saponiny i flawonoidy.