24.03.2019 Dziś imieniny Gabrieli, Marka, Seweryna

Leksykon

WIERZBA BIAŁA (Salix alba)



Wierzba.jpg
Wiadomości ogólne

Wierzba biała (inne nazwy: wierzba pospolita, wierzba srebrna, wierzbina) występuje na całym terenie Polski. Najłatwiej ją znaleźć nad brzegami wód, w wilgotnych częściach lasów i przy drogach. Kwitnie od kwietnia do maja. Spośród gatunków wierzby występujących w Polsce znaczenie dla lecznictwa poza wierzbą białą - Salix alba, mają: wierzba krucha (Salix fragilis), wierzba wiciowa (Salix viminalis), wierzba purpurowa (Salix purpura) oraz wierzba pięciopręcikowa (Salix pentandra). Wierzba biała od setek lat służy też w leczeniu.

Działanie lecznicze

SUROWCE LECZNICZE: kora wierzby.

WŁAŚCIWOŚCI: przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, ściągające.

Spośród surowców leczniczych zawartych w wierzbie białej najważniejsza jest salicyna. W żołądku salicyna rozkłada się do alkoholu salicylowego, którego pochodne łatwo wnikają do organizmu. Działają one przeciwzapalnie przeciwgo­rączkowo oraz przeciwbólowo. Wprawdzie w porównaniu z zawartością kwasu acetylosalicylowego w tabletce aspiryny dawka salicyla­nów w odwarach z kory wierzbowej jest niewielka, to jednak aktywność biologiczna tych związków jest duża, gdyż zachodzi tu synergizm salicyla­nów, flawonoidów i garbników. Również działania uboczne, jakie występu­ją przy długotrwałym stosowaniu dość dużych dawek aspiryny, nie występują przy stosowaniu wyciągów z wierzby. Jest to szczególnie ważne u cierpiących na chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, którzy nie powinni używać aspiryny.

Ponadto związki czynne zawarte w korze wierzby uszczelniają naczynia włosowate i jednocześnie przeciwdziałają nadmiernej krzepliwości krwi. Zwiększają również ilość wydalanego moczu oraz poprawiają przebieg reakcji oksydo-redukcyjnych.

Korę wierzby można stosować w przeziębieniach przebie­gających z gorączką, gorączce reuma­tycznej, gośćcu przewlekłym postępującym, nieżytach błon śluzowych przewodu pokarmowego oraz w niezbyt nasilonych biegunkach. Kora wierzby może być używana w leczeniu miażdżycy ze wzmożoną krzepliwością krwi, zapaleniach żył, a także w przypadkach nadmiernego pocenia się.

Medycyna ludowa używała kory wierzbowej jako środka uspokajającego i nasennego, a także w przypadkach nerwobólów, bólów kostnych i stawowych.

Przepisy stosowania

ODWAR. Odwar z kory wierzbowej: 1 łyżkę kory zalewamy szklanką wody i gotujemy przez ok. 5 minut. Następnie odstawiamy na 15 minut i przecedzamy. Pijemy w 2-3 porcjach w ciągu dnia przy przeziębieniach, bólach kostnych i zaburzeniach żołądkowych lub przy nadmiernej potliwości. Odwary z kory wierzby można też używać do kąpieli w przypadku nadmiernej potliwości nóg. Przy przeziębieniach korę wierzby można łączyć z owocami malin oraz witaminą C i owocem róży.

Zbiór i konserwacja

Korę wierzby zbieramy wiosną, kiedy ruszają soki drzewa. Ścina się wówczas 2-3-letnie pędy i zdejmuje z nich korę. Najlepszego surowca dla celów leczniczych dostarcza wierzba purpurowa (wiklina). Korę wierzby można suszyć nawet w jasnych pomieszczeniach lub w suszarniach w temperaturze do 40°C.

Substancje lecznicze

Kora wierzby zawiera glikozydy fenolowe (w tym salicynę), flawonoidy, kwasy organiczne i sole mineralne.

Na ten temat:


Wiedza użytkowników:

badania (64)
choroby (416)
ćwiczenia (13)
diety (50)
intymnie (61)
leczenie (117)
lekarze (9)
leki (64)
operacje (10)
placówki (10)
porady (409)
prośby (1)
przepisy (58)
urazy (18)
wypadki (32)
zabiegi (36)




Realizacja stronki: openBIT