Wydawnictwo:

Ospa prawdziwa to tzw. ospa czarna. Jest to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa ospy prawdziwej. Najczęstsza postać jest łagodna, niegroźna dla człowieka. Postać krwotoczna przebiega bardzo ostro i zawsze kończy się zgonem. Odmiana złośliwa to ta, w której nie pojawiają się strupki. Chorobę przenosi człowiek poprzez ślinę i wydzielinę z nosa. Czasami zdarza się, iż osoba zaraża się przez bezpośredni kontakt ze zmianami na skórze chorego, wydzieliną z pęcherzyków, bielizną, pościelą, itd. Chory zaraża innych od momentu pojawienia się u niego gorączki.

[[OPENX]]

Pierwsze objawy pojawiają się po około dziewięciu dniach od momentu zakażenia. Są to głównie gorączka, osłabienie i uczucie rozbicia. Wirusy zakażają komórki drobnych naczyń krwionośnych skóry i błon śluzowych. Wtedy do objawów dołączają złe samopoczucie, dreszcze, wymioty, ból głowy i pleców. Dalej, po około 2-3 dniach, pojawia się charakterystyczna, plamkowo- grudkowa wysypka, przechodząca następnie w pęcherzyki. Po kolejnych 10 dniach pęcherzyki przeradzają się w strupy, które samoistnie odpadają, pozostawiając blizny.

Powikłania w ospie prawdziwej występują rzadko. Do zgonu dochodzi zwykle u osób w drugim tygodniu od momentu zakażenia. Przed zachorowaniem na ospę skutecznie chronią odpowiednie szczepionki.

Prostata, inaczej gruczoł krokowy albo stercz, wielkością przypomina owoc kasztana. W organizmie mężczyzny jest narządem produkującym jeden ze składników nasienia: płyn zawierający glukozę. Przerost gruczołu to choroba dotykająca mężczyzn już po 40 roku życia, jednak najczęściej jest problemem mężczyzn po przekroczeniu pięćdziesiątki.

[[OPENX]]

Dokładna przyczyna schorzenia nie jest poznana. Zwiększona produkcja hormonów męskich, jak i naturalne procesy starzenia się organizmu, mają wpływ na wystąpienie tego typu zmian. Liczba komórek w prostacie ulega zwiększeniu, powodując tym samym powiększenie się gruczołu krokowego. Chory zaczyna mieć problemy w początkowej lub końcowej fazie oddawania moczu (wyciekają jedynie kropelki), strumień moczu jest słaby, chęć oddawania go nasila się w nocy. Dodatkowo mężczyzna ma uczucie, że pęcherz nie został opróżniony. Czasami w wyniku zatrzymania moczu pojawić się mogą silne bóle w okolicach brzucha.

Jeśli komórki powodujące przerost nie są nowotworowymi mamy do czynienia z tzw. łagodnym rozrostem stercza. U chorego, który nie podda się leczeniu, objawy będą się nasilać. Zalegający w pęcherzu mocz sprzyja rozwojowi infekcji, stanom zapalnym i tworzeniu złogów (kamieni) w drogach moczowych. Pojawia się także dyskomfort z powodu nietrzymania moczu lub konieczność częstego oddawania moczu w nocy.

Torbiel jest pojawiającą się nieprawidłowo przestrzenią w organizmie, składającą się z jednej lub większej liczby komór wypełnionych płynem lub substancją o konsystencji galarety. Zwykle jest postacią łagodnego nowotworu, czyli dającego duże szanse wyleczenia i nie powodującego przerzutów.

[[OPENX]]

Zdarza się, że ma charakter złośliwy, dający przerzuty i określany jest wówczas jako rak np. jajnika. Najczęściej zmiany takie umiejscawiają się w okolicach jajnika, prawie nigdy w jajowodzie.

Jedną z przyczyn tworzenia się torbieli są zaburzenia hormonalne. Podczas prawidłowego cyklu miesiączkowego w jajniku dojrzewa pęcherzyk (tzw. pęcherzyk Graffa) a w nim komórka jajowa. Przed jajeczkowaniem pęcherzyk pęka a z niego wydobywa się komórka jajowa. W zaburzeniach hormonalnych pęcherzyk może nie pęknąć. W takim przypadku może cały czas wzrastać w miejscu, w którym się znajduję i wypełnić się płynem doprowadzając do powstania torbieli. Podobnie po pojawieniu się komórki jajowej w jajniku ciałko żółte (przekształcony pęcherzyk Graffa) może nie zniknąć, lecz zacząć wypełniać się płynem.

Małe torbiele nie wywołują raczej żadnych dolegliwości. Większe mogą powodować ból w dolnej części brzucha, zwykle tylko po jednej stronie. Omdlenia, wszelkie zaburzenia cyklu miesiączkowego, krwawienia i plamienia między miesiączkami wskazywać mogą m.in. na torbiele jajników.