Roczne dziecko jest w nieustannym ruchu, potrafi wszędzie wejść i prawie wszystko próbuje rozłożyć do części pierwszych.

Ruch jest zabawą, dlatego też toczenie różnokolorowych kulek, zrobionych własnoręcznie z aluminiowej folii, kolorowego materiału i papieru, zabawa i pluskanie w wodzie to świetna rozrywka i oswojenie z wodą, zwłaszcza, kiedy dziecko się jej boi lub nie lubi kąpieli.

W kolekcji dziecięcych zabawek na pewno znajdzie się jakaś ulubiona i wybrana ponad wszystkie zabawka, dzięki której, będzie można uczyć dziecko różnych umiejętności i pokazywać niektóre czynności, np. ?pa, pa" lub pokazywać części ciała i nazywać je, a potem prosić, by dziecko pokazało gdzie miś ma rączkę itp.

Życie dziecka nabiera regularności; okresy czuwania wydłużają się; ciche, odruchowe krzyki ustępują miejsca prawdziwemu płaczowi; główną funkcją życiową jest jedzenie (praktycznie do szóstego miesiąca życia); w tym okresie najważniejsze jest zapewnienie dziecku bezpieczeństwa, czułości i miłości. Niemowlę kicha, miewa czkawkę, ciche krzyki ustępują miejsca prawdziwemu płaczowi, a delikatne marudzenie może przejść w regularne wieczorne okresy długiego grymaszenia. Większość dzieci pozytywnie reaguje na przyjemne dźwięki, spokojną muzykę i znajome głosy.

Od drugiego miesiąca niemowlę zaczyna interesować się otoczeniem, a jego repertuar sygnałów wzbogaca się o gruchanie i inne dziecięce odgłosy. Reaguje żywiej na głos opiekuna, który najczęściej się nim zajmuje, a podczas karmienia, jeśli coś je zaciekawi natychmiast przerywa ssanie. Nie należy obawiać się o to, że rozpieści się dwumiesięczne niemowlę, ono potrzebuje czułości. U dziecka musi przede wszystkim rozwinąć się zaufanie i pewność, że jego potrzeby zostaną zaspokojone. Małe dzieci nie płaczą po to, by manipulować otoczeniem. W tym wieku pojawi się też pierwszy prawdziwy uśmiech. Niemowlę kończące dwa miesiące potrafi już w pewnym stopniu panować nad swoim ciałem. Pojawiają się pierwsze ruchy celowe, np.: odwracanie się na dźwięk znajomego głosu. W tym wieku dziecko posadzone na kolanach utrzymuje główkę (na krótko i dość niepewnie), a leżąc na brzuszku unosi już samo głowę, wodząc za przedmiotami. Pojawienie się zabawek w polu widzenia wita radosnym piskiem i śledzi tor ich ruchu. Chwyta przedmiot i ściska na chwilę, po czym puszcza. Jeśli taka zabawa angażuje otoczenie, to wtedy zdecydowanie wydłuża się czas czuwania dziecka.

Niemowlę sypia mniej, a wieczorne marudzenia są coraz rzadsze, w tym wieku również przemija kolka niemowlęca, a zmysł wzroku doskonali się: lepiej rozróżnia kształty i formy. Występuje u dziecka więcej odruchów społecznych, coraz więcej chce przebywać z ludźmi i potrafi już zwrócić na siebie uwagę dorosłych w celach towarzyskich. Rozpoczyna się kształtowanie jego osobowości. Posiada większą ciekawość świata, a także z zamiłowaniem odkrywa siebie - nowo poznanymi rączkami zaczyna badać nieznane mu dotąd tereny jak jego twarz i twarze opiekunów. Leżąc na brzuszku potrafi oprzeć się na przedramionach i unieść główkę nawet na 10 sekund, (co nie jest oczywiście wymogiem i jedno dziecko robi to dłużej, a inne krócej). Płacz zaczyna mieć swoje dźwiękowe rozróżnienie - inaczej, gdy jest głodne a inaczej, gdy je coś boli. Częściej słychać gruchanie i powtarzane naprzemian ?aaaaa" z ?eeeee". Dziecko wodzi oczami za przedmiotami i radośnie reaguje na znajome mu osoby i rzeczy.

Po ukończeniu 3 miesięcy część maluchów potrafi przespać już całą noc, jest to jednak uzależnione od wagi dziecka np. 3600g maleństwo śpi jednorazowo ok. 4 godzin, a te o wadze 5kg potrafią przespać 6 - 8 godz.

Widoczne są dalsze postępy w rozwoju psychomotorycznym: dziecko dłużej ogląda daną mu zabawkę, mocniej i pewniej trzyma główkę, bez trudu ogniskuje wzrok na przedmiotach, żywo reaguje na przygotowywanie do karmienia, podpierane siedzi kilka sekund, wyciąga rączkę, by dotykać pokazane mu przedmioty, potrafi przewrócić się z brzuszka na plecy. Rozpoczyna się etap organoleptycznego poznawania świata, - co do rączki, to do buzi - i jest to główna metoda badawcza. Pod koniec 4 miesiąca wyraźniej widać kształtowanie się osobowości dziecka i następuje tu potężny skok intelektualny: odkrywa, że płaczem może przyciągnąć uwagę dorosłych. Jest to okres szczególnie niebezpieczny, ponieważ uprzednio dziecko płakało, gdy czegoś potrzebowało, a teraz opiekunowie muszą się nauczyć rozpoznawać czy płacz jest wynikiem potrzeby fizjologicznej, czy też jest próbą manipulacji nimi. Prawidłowe postępowanie będzie dla nich i dla dziecka bardzo korzystne natomiast zła interpretacja zachowań dziecka może stworzyć z niego ?małego tyrana". W tym okresie może to wydawać się opiekunom śmieszne, ale skutki zlekceważenia przestrogi mogą być opłakane. Nie należy jednak wprowadzać drastycznego ograniczenia w obawie o rozpieszczenie malucha, bo on też ma prawo do domagania się obecności najbliższych jednak ciepło należy mu okazywać ZWŁASZCZA, gdy jest spokojny, a nie tylko na żądanie.

W tym okresie następuje również inny duży skok: poznawczy. Obrazuje się on tym, że dziecko bardzo łatwo się rozprasza i np. puszcza pierś podczas karmienia, co nie jest zazwyczaj oznaką, że się najadło a wyrazem tego, że dziecko jest czujne, spostrzegawcze i ciekawe tego, co je otacza.

W tym wieku dziecko zdobywa podstawy znajomości siebie, rozróżnia ?ja" i ?nie - ja" oraz coraz lepiej rozpoznaje świat i zauważa różnice między znanym i nieznanym. Są to zalążki przyszłych poglądów na świat.