Miedź jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu, gdyż bierze udział w tworzeniu osłonek mielinowych nerwów i w prawidłowej mineralizacji kości, w syntezie barwnika włosów i skóry (melaniny) i przemianach cholesterolu, a także w powstawaniu kolagenu oraz w krzepnięciu krwi.

Jest ona również niezbędna dla tworzenia i dojrzewania krwinek czerwonych krwi. Wzmaga wchłanianie żelaza w jelitach. Bierze też udział w procesach "wymiatania z organizmu" wolnych rodników, które są przyczyną wielu chorób.

Niedobory miedzi bywają przyczyną uporczywych biegunek, prowadzą do niedokrwistości (anemii), a także zmniejszenia liczby krwinek białych, deminerałizacji kości oraz do zaburzeń w ośrodkowym układzie nerwowym.

Głównym pokarmowym źródłem miedzi są: wątroba, orzechy, rodzynki, fasola, groch, ziarna pszenicy, śliwki, maliny, nerki, płuca, serce, krewetki.

Selen jest zaliczany do przeciwutleniaczy, co wiąże się z tym, iż opóźnia starzenie się organizmu oraz zapobiega wielu schorzeniom.

Mangan jest składnikiem enzymu (dysmutazy nadtlenkowej), który chroni organizm przed szkodliwym działaniem wolnych rodników (są one przyczyną wielu chorób). Jest on niezbędnym składnikiem kości, a jego niedobory prowadzą do wad układu kostnego, ponieważ ma wpływ na tworzenie się chrząstek. Pomaga również zwalczać zmęczenie i poprawia pamięć oraz obniża pobudliwość nerwową.

Przy niedoborach manganu stwierdza się we krwi podwyższony poziom amoniaku i obniżony poziom mocznika.

Natomiast nadmiar manganu, co występuje nieraz u narażonych na pyły górników i hutników, powoduje objawy podobne do choroby Parkinsona.

I chociaż całkowita ilość manganu w zdrowym organizmie jest niewielka, bo zawiera się w przedziale 12 do 20 mg, to jego rola biologiczna jest istotna.

Źródłem manganu jest herbata, pełnoziarniste produkty zbożowe, orzechy, zielone warzywa, fasola, groszek, buraki, maliny.