Jest nieuzasadnionym i nieproporcjonalnym w stosunku do przyczyny, uporczywym i silnym strachem przed określonymi przedmiotami lub sytuacjami, których chory unika. Dla chorego fobia oznacza cierpienie i upośledzenie normalnego funkcjonowania. Przebieg fobii jest różny, gdyż objawy na przemian nasilają się i łagodnieją Cięższe postacie utrzymują się przez wiele lat a ich konsekwencją może być głęboka depresja. Razem z rozwojem zaburzenia chory odczuwa coraz większy lęk np. do lęku przed zakupami dołącza się lęk przed otoczeniem sklepu a później już przed samym wyjściem z domu.

Wyróżnia się 3 rodzaje fobii: agorafobię bez napadów paniki, fobię społeczną oraz tzw. specyficzne fobie. W każdej postaci pewną rolę odgrywa dziedziczenie.

Agorafobia bez napadów paniki charakteryzuje się tym, iż chory cierpi jednocześnie na rozmaite fobie i przewlekły lęk. Odczuwa paniczne przerażenie przed otwartymi bądź zamkniętymi przestrzeniami, itp. Często dołączają się zasłabnięcia, natręctwa myślowe, obniżenie nastroju. Fobie specyficzne (tzw. proste) są to fobie dotyczące konkretnych zjawisk, sytuacji czy przedmiotów.

Wyróżniamy jeszcze następujące fobie:

• akrofobia - lęk wysokości,
• klaustrofobia - lęk przed przebywaniem w zamkniętych pomieszczeniach,
• kancerofobia - lęk przed zachorowaniem na nowotwór

Leczenie fobii powinien prowadzić specjalista. Jednym ze sposobów opanowania choroby jest systematyczne odwrażliwianie czyli tzw. desensytyzacja. Polega na stopniowym konfrontowaniu pacjenta z przedmiotem jego lęku.