Czym jest głuchota wrodzona? | Ochoroba.pl
21.01.2020 Dziś imieniny Agnieszki, Jarosława, Nory


Czym jest głuchota wrodzona?

Uszy są nie tylko bardzo ważnym narządem zmysłu człowieka, ale także równowagi. Bardzo poważne konsekwencje wiążą się z częściową lub też całkowitą utratą słuchu. Problem jest szczególnie groźny, gdy występuje u dzieci, które jeszcze nie umieją mówić.
Utrata słuchu wiąże się z poważnymi ograniczeniami zdolności poznawczych. Bywa często przyczyną izolacji społecznej dziecka oraz problemów w rozwoju psychospołecznym. Zależy to od tego w jakim stopniu dziecko niedosłyszy, w jakim wieku defekt ten został zdiagnozowany oraz w jakim czasie się pojawił, dziecko z różnym nasileniem może odczuwać skutki psychospołeczne niedosłuchu.

Czym jest głuchota wrodzona?

Głuchota wrodzona (dziedziczna) to upośledzenie uniemożliwiające odbieranie bodźców z zewnątrz. Bardzo często wiąże się ona z jednoczesnym brakiem zdolności do mówienia.
Badania epidemiologiczne wskazują na fakt, iż uwarunkowania genetyczne stanowią istotny czynnik mający wpływ na występowanie głuchoty. Rozwój genetyki oraz biologii molekularnej doprowadził do lepszego poznania tła genetycznego niedosłuchu oraz identyfikacji genów, których defekty odpowiedzialne są właśnie za występowanie głuchoty wrodzonej.
Ze względu na fakt, że w krajach rozwiniętych poziom opieki zdrowotnej jest na tyle wysoki, że rzadko zdarzają się postaci niedosłuchu spowodowane przewlekłymi infekcjami. Główną przyczyną występowania głuchoty są więc czynniki genetyczne. Wrodzona postać głuchoty występuje z częstością 1,2-2,3 na 1000 urodzeń; w 30% może być związana z występowaniem zespołów wad wrodzonych, a pozostała część przypadków dotyczy tzw. izolowanej postaci głuchoty wrodzonej.
Można ją podzielić na:
- prelingwalną (choroba ujawnia się przed opanowaniem zdolności mówienia lub w fazie jej największego rozwoju),
-  postlingwalną (choroba ujawnia się po opanowaniu zdolności mówienia). Większość prelingwalnych form głuchoty ma charakter wrodzony. Część rozpoznawana jest jednak później we wczesnym dzieciństwie lub przed rozpoczęciem nauki mowy.


Czym jest niedosłuch?

To zaburzenie narządu słuchu polegającym na nieprawidłowym przewodzeniu lub też odbiorze dźwięków. Częstość występowania niedosłuchu rośnie wraz z wiekiem:

? U noworodków -  2-3% przypadków
? U osób do 18 roku życia - 5% przypadków
? U osób w wieku 19-44 -  4,5-5% przypadków
? U osób  wieku 45-64 - 14%przypadków
? U osób w wieku 65-74 ? 23% przypadków
? U osób powyżej 75 roku życia ? 35% przypadków

Ze względu na stopień uszkodzenia słuchu niedosłuch możemy podzielić na:

? Lekki
? Umiarkowany
? Ciężki
? Głęboki 

Jak przedstawiają to statystyki?

? Niedosłuch jest najczęściej występującym defektem narządów zmysły u ludzi. Dotyczy on około 10% społeczeństwa.
? Według międzynarodowych danych epidemiologicznych jedno dziecko na 1000 dotkniętych jest głębokim niedosłuchem od urodzenia lub też od wczesnego dzieciństwa.
? Kolejne jedno dziecko na 1000 traci słuch przez osiągnięciem dorosłości.
? W krajach rozwiniętych ciężkie upośledzenie słuchu dotyczy 0,3% populacji w wieku 30-50 lat i około 2,3% u osób 60-70 lat.

 

Artykuł napisany przez Ogólnopolskie Laboratorium Genetyczne testDNA specjalizujące się w testach genetycznych oraz ustaleniu ojcostwa i pokrewieństwa

 

 

 


 



Na ten temat:


Wiedza użytkowników:

badania (64)
choroby (416)
ćwiczenia (13)
diety (50)
intymnie (61)
leczenie (117)
lekarze (9)
leki (64)
operacje (10)
placówki (10)
porady (409)
prośby (1)
przepisy (58)
urazy (18)
wypadki (32)
zabiegi (36)




Realizacja stronki: openBIT