Zaparcie, zatwardzenie, obstrukcja - dolegliwości cywilizacyjne | Ochoroba.pl
24.11.2014 Dziś imieniny Emmy, Flory, Romana


Zaparcie, zatwardzenie, obstrukcja - dolegliwości cywilizacyjne

dieta przy zaparciach
Cierpi na nie co druga kobieta i co czwarty mężczyzna. Jest jednym z najczęstszych zaburzeń przewodu pokarmowego. Sprawia, że człowiek boi się na samą myśl o pójściu do toalety. Mowa tu o zaparciach - zaburzeniu, które obecnie dotyka coraz więcej ludzi i w coraz młodszym wieku.

Co to jest zaparcie?

Według opinii wielu lekarzy, brak codziennego wypróżniania nie musi oznaczać choroby. Wynika to z faktu, że pokarm, w zależności od składu, może pozostawać w jelicie przez różny czas. Pasaż przez jelito jest dłuższy w przypadku stosowania diety ubogiej w błonnik (z małym udziałem warzyw, owoców, pieczywa pełnoziarnistego, natomiast dużym udziałem wysoko przetworzonych produktów) i skraca się u osób przestrzegających diety bogatej w włókna roślinne i wypijających odpowiednią ilość płynów. Nikt nie powinien się martwić o zaparcia, jeśli wypróżnienie opóźnia się o jeden lub dwa dni.
Termin zaparcie odnosi się do przypadków, w których wypróżnienie występuje rzadziej niż trzy razy w tygodniu i towarzyszą mu nasilone dolegliwości lub współistnieją dodatkowe objawy, takie jak ból brzucha i nadmierne gazy.

Przyczyny

Zaparcia mogą wynikać z przyczyn organicznych - czyli chorób, w których przebiegu występują obstrukcje. Tego typu zaparcia mogą być następstwem zapalenia lub pogrubienia ścian jelita, np. przez nowotwór. Przyczyną mogą też być choroby nie związane z jelitami, jak niedoczynność tarczycy lub źle leczona, wieloletnia cukrzyca. Natomiast zaparcia  czynnościowe (nawykowe), których przyczyn nie dopatruje się w chorobach, lecz w zwolnieniu przechodzenia treści jelitowej przez jelito grube. Istnieje wiele przekonujące dowodów, aby sądzić, że najważniejszym czynnikiem odpowiedzialnym za to zaparcie jest nieprawidłowy skład diety stosowanej przez mieszkańców rozwiniętych krajów. Od wielu lat zmniejsza się udział węglowodanów i włókien roślinnych, a wzrasta tłuszczów i cukrów rafinowanych. A prawidłowe działanie naszych jelit zależy od właściwego spożycia węglowodanów i błonnika. Stąd też można stwierdzić, że zaparcia czynnościowe są w dużym stopniu zaburzeniem ?cywilizacyjnym?.

Inną przyczyną tego typu zaparć może być dysfunkcja odruchu odbytniczo-odbytowego. W tym przypadku. pomimo parcia na stolec, nie dochodzi do jednoczesnego rozluźnienia zwieraczy. Towarzyszy temu wzmożone i bolesne, a zarazem nieskuteczne parcie na stolec. Niestety bardzo często dotyczy to młodych osób, w szczególności czynnych zawodowo kobiet oraz osób żyjących w ciągłym stresie, którym ciężko znaleźć czas w ciągu dnia na regularne spożywanie posiłków i wypróżnianie. U osób w wieku podeszłym, zaparcia niejednokrotnie wynikają z mniejszej wrażliwości receptorów odpowiedzialnych za wypróżnianie. Ze względu na brak parcia dochodzi  do zalegania mas kałowych.  
Leczenie

Leczenie zaparć czynnościowych powinno się rozpocząć od diagnostyki w celu wykluczenia choroby. Ważnym elementem, który staję się kluczowym w procesie leczenia, jest modyfikacja diety, czyli wprowadzenie do naszego jadłospisu produktów zawierających większe ilości włókna roślinnego. Produktami, które powinny królować na naszych stołach są pieczywo pełnoziarniste, surowe warzywa i owoce, grube kasze, ryż brązowy i makarony. Leki powinny być decyzją lekarza, gdyż samodzielny wybór środków farmakologicznych może mieć skutek odwrotny, w postaci jeszcze większego zaparcia. Wiele cennych wskazówek pozwalających zniwelować ten problem  udzieli nam lekarz oraz dietetyk.

Diana Wolańska
Dietetyk


Na ten temat:


Wiedza użytkowników:

badania (64)
choroby (415)
ćwiczenia (12)
diety (48)
intymnie (61)
leczenie (117)
lekarze (8)
leki (64)
operacje (10)
placówki (10)
porady (408)
prośby (1)
przepisy (58)
urazy (18)
wypadki (32)
zabiegi (36)




Realizacja stronki: openBIT