Dziecko dziewięciomiesięczne potrafi samo usiąść i chętnie przygląda się temu, co robią domownicy.

Atrakcyjną zabawą staje się pokonywanie różnego rodzaju przeszkód, np.: można usiąść na podłodze z wyprostowanymi nogami, a dziecko ułożyć w poprzek swoich nóg, po drugiej stronie ustawia się zabawkę - dziecko przy asekuracji opiekuna przechodzi przezwę przeszkodę i w nagrodę otrzymuje zabawkę.

Problemem w tym wieku jest ubieranie dziecka, dlatego ten obowiązek można zamienić w zabawę, np. wkładając rączkę dziecka do rękawa udaje się zdziwienie i pyta: ?Gdzie jest rączka?", a potem okazuje się radość z ?odnalezienia" rączki.

W tym okresie dziecko bez problemu podnosi się z leżenia do siadu. Jedno spojrzenie wystarczy by precyzyjnie wyciągnąć rączkę po zabawkę. Uwidacznia się przewaga czynnościową jednej rączki (można to sprawdzić obserwując, którą rączkę dziecko wyciąga po podawaną przez opiekuna zabawkę - oczywiście stale to obserwować a nie wyciągać wnioski na zasadzie jednej próby). Kolejne udoskonalenia w motoryce pozwalają dziecku lepiej zrozumieć otaczający je świat, przeznaczenie, wagę, kształt przedmiotów. Zna już imię i reaguje na nie. Bieglej opanowuje intonacje i rytm słów. Z ciekawością naśladuje odgłosy, np. chrząkanie, syczenie. Coraz ważniejsze są zakazy i nakazy. Dobrze teraz wprowadzać większą dyscyplinę, ponieważ dziecko ją zrozumie - warto stosować zasadę: UCZ REGUŁ WŁASNYM ZACHOWANIEM. Należy jednocześnie pamiętać, by w życie dziecka nie wprowadzać ogromnej ilości zakazów, bo stanie się ono dla niego nieznośne.