Dziecko odbiera, i w
sposób celowy, wywołuje reakcje otoczenia. Oczy śledzą przesuwający się przed
oczami przedmiot, a ruchy sięgających po niego rączek są skoordynowane. Dziecko
lubi być sadzane - lepiej widzi świat. Dużo pewniej siedzi i podpiera się
rączkami o podłoże. Podtrzymywane stoi na wyprostowanych nogach, podskakuje i
bardzo się z tego cieszy. Wydaje z siebie coraz więcej dźwięków. Reaguje na
swoje imię, a zawołane bezbłędnie kieruje główkę w kierunku, z którego dochodzi
głos. Imituje zasłyszane dźwięki i naśladuje mimikę.
Widać na tym etapie
ogromne postępy w koordynacji ruchowej - maluch zaczyna manipulować
przedmiotami i przekładać je z ręki do ręki. Odruch chwytny, który występuje u
noworodka, ewoluował w tym czasie do zdolności łapania rzeczy i panowania nad
przedmiotem. Następuje tu również wzmożone zainteresowanie swoimi nóżkami,
które to dziecko próbuje włożyć sobie do buzi.