Choroba św. Walentego czy epilepsja to inne nazwy padaczki. Jest najczęstszą chorobą układu nerwowego. U większości chorych ujawnia się już przed 20 rokiem życia.

Choroba ma charakter napadowy. Napady padaczki mogą być wywołane przez:

- urazy mózgu

- stany gorączkowe

- światło, np. z gry komputerowej czy podczas naturalnego migotania monitora komputera, a także zbyt szybkie przejście z ciemnego miejsca w dobrze oświetlone słońcem

- przemęczenie organizmu i zbyt mała ilość snu

- dojrzewanie i miesiączka

- zmniejszona zawartość dwutlenku węgla i zbyt małe stężenie cukru we krwi.

Napad padaczkowy jest wynikiem chwilowych zaburzeń czynności mózgu. Chory zwykle traci przytomność i nagle pada na ziemię. Dochodzi do wyprężania kończyn i tułowia, czasami przygryzienia języka, zamknięcia ust tzw. szczękościsku, ślinotoku, zsinienia spowodowanego chwilowym brakiem oddychania. Często chory oddaje bezwiednie mocz lub kał. Napad padaczki trwa od kilkanastu sekund do nawet kilku minut, po czym następują rytmiczne drgawki kończyn i tułowia, utrzymujące się do 5 min. Zdarzają się także napady bez pojawienia się drgawek, z chwilowymi zaburzeniami świadomości chorego, który np. powtarza kilka razy tę samą czynność przed i po napadzie.

Jest to reakcja alergiczna, która rozwija się pod wpływem promieni słonecznych. Może być ona ostra lub przewlekła.