ale w domu też jest niesmiałe , czy tylko w przedszkolu? Ja nie miałam tego problemu, ale syn koleżanki tak. Zapytam ją czy zna jakiś sposób

Droga a23,
na samym początku warto przyjrzeć się w jakich okolicznościach Twoje dziecko przejawia nieśmiałość - czy to tylko przedszkole, czy również inne skupiska także dorosłych ludzi, z kim nawiązuje prawidłowe relacje a z kim nie. Należy również zwrócić uwagę na swoje własne zachowanie, gdyż dziecko w znacznym stopniu uczy się obserwując rodziców. Może się okazać, że przejawia Pani np. spięcie w sytuacji poznania nowych ludzi, a wtedy dziecko taką sytuację może interpretować jako trudną.
Oto kilka wskazówek jak radzić sobie z nieśmiałym maluchem:
* Nie należy ośmieszać dziecka, ani podkreślać jego nieśmiałości. Jeśli dziecko uwierzy, że jest nieśmiałe, będzie mu bardzo trudno rozstać się później z taką etykietką.
*Nie wolno również karać dziecka za zachowanie wynikające z bycia nieśmiałym a także tłumaczyć każdego nieakceptowanego zachowania tą cechą.
* Spróbuj nie nagradzać dziecka za zachowania nieśmiałe - swoją uwagą, załatwianiem za dziecko spraw itp. Za to doceniaj i nagradzaj zachowania samodzielne
* Stosuj małe kroczki, a nie wrzucanie na głęboką wodę
* Nakłaniaj do spotykania się, czy zabawy z dziećmi.
* Organizuj w domu jak najwięcej spotkań z innymi dziećmi. Możesz tym samym poznać rodziców z nowej szkoły, a dzieci będą miały okazję poznać się w bezpiecznych dla Twojego malucha warunkach.
* Postaraj się nie krytykować i nie porównywać swoich dzieci między sobą lub z innymi. Nieśmiałe dziecko jest szczególnie wrażliwe na krytykę i rywalizację.
* Pozwalaj swojemu nieśmiałemu dziecku podejmować decyzje wszędzie, gdzie to tylko możliwe (w co ma się ubrać, jaki obiad chciałby zjeść, jaką zabawkę dać w prezencie koledze, którą książkę przeczytać na dobranoc).
* Aranżuj jak najwięcej sytuacji, z którymi dziecko ma trudności - przedstawianie się, zabawy z innymi, drobne zakupy. Nawet w domu możecie zacząć trening od najprostszych ćwiczeń -przedstawianie się, czy zachowanie w sklepie.
Proszę traktować te podpunkty jako bazę radzenia sobie z nieśmiałością. Warto wzbogacać tę listę, do czego gorąco zachęcam.

Uświadamiaj maluchowi korzyści wynikające z przezwyciężania nieśmiałości.
Jak udowodnili psychologowie, dziecko, które spodziewa się po danym zachowaniu korzyści, dąży do tego, by się w nie zaangażować.
Warto uświadomić dziecku, że wychodząc do ludzi, można mieć przyjaciół, odczuwać większą radość z życia, cieszyć się szkołą, czasem spędzanym w przedszkolu.
Pamiętaj, że nieśmiała pociecha potrzebuje dużo wsparcia, akceptacji, wczucia się w jego lęk, a nie ośmieszania czy zawstydzania.
Gdy więc dziecko odmawia wyjścia na podwórko, gdzie odbywa się gra w nogę, rodzic może zareagować następująco: "Wiem, że się boisz (jesteś niepewny, zawstydzony) z tego powodu. Ja też czasem jestem zaniepokojony - kiedy nie wiem, jak się zachować, a inni ludzi patrzą się na mnie z wyczekiwaniem".
W ten sposób pokazujemy dziecku, że je rozumiemy, pomagamy mu nazwać emocje i znaleźć metody radzenia sobie z nimi.